چهارشنبه، 9 ارديبهشت 1394
ساعت 12:50
به روز شده در : 4 دقیقه 10 ثانیه قبل

توصیه شده‌ها

پربحث‌ها

سه شنبه 25 شهريور 1393 ساعت 14:03 2014-9-16 14:03:02
شناسه خبر : 186791
هرچند بیانیه تهران دارای ده بند بود ولی مضمون بیانیه این بود که ترکیه که آن روزها روابط بهتری با ایران داشت ، برای محل نگهداری سوخت 20 درصد جایگزین روسیه شود. طبیعی بود این بیانیه به کام روسیه شیرین نیاید اما غیرطبیعی، زدن زیر میز توسط آمریکا بود. چرا که مقامات ترکیه و برزیل با موافقت آمریکا برای امضای این بیانیه، پای در تهران گذاشته بودند.

کمیل نقی پور/ گروه بین الملل - رجانیوز: اشاره رهبر معظم انقلاب به ادعای مقامات آمریکایی مبنی بر عدم دعوت از ایران در مبارزه با گروه داعش، یکی دیگر از دروغ های کاخ سفید را افشا کرد، البته آیت الله خامنه ای تاکنون بارها با ارائه جزئیاتی از رفتارهای دروغین مقامات آمریکایی، به مسئولان داخلی و مقامات سایر کشورها هشدار داده اند که فریب لفاظی ها و ژست مقامات این کشور را نخوردند.

در یکی از مواردی که رهبر معظم انقلاب به رفتار دروغین و فریبکارانه مقامات آمریکایی اشاره داشتند به موضوع بیانیه تهران باز می گردد.

آیت الله خامنه ای در سخنان خود در ابتدای سال 92 در جمع زائران حرم رضوی  با اشاره به ماجرای موافقت ایران با نشست ترکیه و برزیل در موضوع هسته ای فرمودند:

« اين غنى‌سازى بيست درصد، همان چيزى است كه در سال 89 آمريكائى‌ها و ديگران براى توليد آن شرط گذاشتند. ما ميبايد براى مركز اتمىِ آزمايشگاهى تهران كه مال راديوداروهاست، اورانيوم غنى‌شده‌ى بيست درصد تهيه ميكرديم؛ چون سوخت بيست درصدمان تمام شده بود. آنها براى اين كار شرط گذاشتند و گفتند بايد اورانيومى را كه توليد كرده‌ايد، خارج بفرستيد؛ اما ما قبول نكرديم. آمريكائى‌ها دولت برزيل و دولت تركيه را واسطه كردند كه با ما صحبت كنند، ميانه را بگيرند؛ چيزى مورد توافق به وجود بيايد. ما قبول كرديم. مسئولين تركيه، مسئولين برزيل به اينجا آمدند و با رئيس جمهور ما نشستند بحث كردند، صحبت كردند و يك نوشته‌اى را امضاء كردند. بعد كه اين توافقنامه امضاء شد، آمريكائى‌ها زدند زير قولشان! آنها نميخواستند اين قرارداد امضاء بشود؛ ميخواستند امتياز زيادى بگيرند، زورگوئى كنند، باج بگيرند. به خاطر بدقولى‌اى كه آمريكائى‌ها كردند، دولت برزيل و دولت تركيه پيش ما شرمنده شدند. ماجراى اين بيست درصد اين است. »

نگاهی به موضوع درخواست ایران برای دریافت سوخت 20 درصد، اشاره مناسبی برای به نمایش گذاشتن رفتار دروغین و فریبکارانه مقامات آمریکایی در بعد بین المللی به حساب می آید.

ارديبهشت سال 88 ایران در نامه‌اي به آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، رو به پايان بودن سوخت راکتور تحقیقاتی تهران که مرکزی برای تولید رادوی داروهایی مبتلایان به سرطان است، را به اطلاع آژانس رسانده بود و از ديده‌بان اتمي سازمان ملل خواسته بود به وظيفه قانوني خود براي تأمين سوخت اين راكتور عمل كند.

به دنبال درخواست ايران، آژانس اتمي از ميان اعضاي خود تنها امريكا و روسيه را از اين موضوع مطلع كردند و اين دو كشور توليدكننده سوخت هسته‌اي نيز پيشنهاد دادند كه در ازاي گرفتن هزار و 200 كيلوگرم اورانيوم غني‌شده در سطح 5 درصد، سوخت 20 درصدي راكتور تهران را تأمين خواهند كرد.

البته شرایط این مبادله نیز که 5 ماه بعد تبدیل به پیش نویس شد، "عجیب و غیر منطقی " بود. چرا که در اين پيشنهاد امريكا و روسيه ‌عدم تناسب اورانيوم دريافتي با تحويلي بود. در شرايط ايده‌آل توليد 116 كيلوگرم اورانيوم 75/19 درصد تنها نياز به حدود 800 كيلوگرم اورانيوم 5/3 درصد دارد بنابراين دريافت حدود 400 كيلوگرم اورانيوم اضافه 5/3 درصد از ايران بي‌دليل است.

اشكال دوم، مدت زمان تبديل اورانيوم به ميله سوخت است كه اين فرايند حداكثر بين دو تا سه ماه (با توجه به انتقال از روسيه به فرانسه جهت كار گذاشتن در ميله‌هاي سوخت) قابل انجام است و قيد زمان 15 ماهه براي اين اقدام بي‌معنا بود،‌ علاوه بر آن‌كه به دليل سوابق متعدد غرب در نقض تعهدات، هرگونه تضمين كتبي براي اين معامله فاقد اعتبار بوده و نمي‌توانست رفع‌كننده نگراني‌هاي ايران باشد.

کشورهای غربی به خوبی می دانستند که ایران به سوخت 20 درصد نیاز مبرم دارد و به گمان خود در نهایت به این خواسته تن می دهد.

دروغ بزرگ آمریکا به ترکیه و برزیل

زمان به ضرر ایران در حال گذر بود. در این شرایط  اردیبهشت ماه سال 89 ، یعنی یک سال بعد از درخواست ایران برای تامین سوخت 20 درصد، اجلاس جی 15 در تهران برگزار شد. در  حاشیه این اجلاس  بیانیهٔ تهران در خصوص تبادل هسته‌ای ایران و غرب در کشور ترکیه میان سه کشور ایران، برزیل و ترکیه به امضا رسید.

هرچند بیانیه تهران دارای ده بند بود ولی مضمون بیانیه این بود که ترکیه که آن روزها روابط بهتری با ایران داشت ، برای محل نگهداری سوخت 20 درصد جایگزین روسیه شود. طبیعی بود این بیانیه به کام روسیه شیرین نیاید اما غیرطبیعی، زدن زیر میز توسط آمریکا بود. چرا که مقامات ترکیه و برزیل با موافقت آمریکا برای امضای این بیانیه، پای در تهران گذاشته بودند.

حتی یک ماه بعد از امضای بیانیه تهران نامه ای از رئیس جمهور آمریکا به همتای برزیلی خود منتشر شد که در این نامه که زمان آن به قبل از امضای بیانیه تهران بر می گردد اوباما صراحتا از داسیلوا خواسته بود تا توافقنامه‌اي با ايران را درباره تبادل سوخت هسته‌اي كه آمريكا در ماه اكتبر سال گذشته موفق به پيگيري آن نشده بود، اين بار برزيل پيگيري كند.

اوباما در اين نامه تأكيد كرده بود كه موفقيت در امضاي اين توافق با تهران در جامعه بين‌المللي اعتمادسازي خواهد كرد و تنش‌هاي اخير درباره برنامه هسته‌اي ايران را رفع مي‌كند. (1)

اما در اقدامي كه که حتی تعجب مقامات ترک و برزیلی را به همراه داشت، واشنگتن بلافاصله پس از امضاي اين بيانيه 3 جانبه، قطعنامه تحريم‌هاي شديدتر عليه ايران را به شوراي امنيت سازمان ملل فرستاد.

روسیه که بیش از امضای بیانیه تهران با تصویب قطعنامه جدید علیه ایران در شورای امنیت مخالف بود ، پس از امضای این بیانیه که به معنای کنار گذاشته شدن این کشور از مبادله سوخت هسته ای بود، در قبال گرفتن امتیازاتی از آمریکا، با این قطعنامه موافقت کرد، تا "سو نیت آمریکا" در مواجهه با ایران بار دیگر تکرار شود.

بازی عوض می شود

 1+5 که پس از تصویب این قطعنامه انتظار داشت راهبرد "فشار و گفتگو" نتیجه بخش باشد و ایران به خواسته مبادله سوخت در روسیه تن دهد ، رفتار دیگری را از سوی ایران مشاهده کرد.

ایران اعلام کرد که از اواخر سال 88 ، تلاش خود را برای تولید سوخت 20 درصد آغاز کرده و در صورت عدم واگذاری سوخت مورد نیاز راکتور تهران خود این سوخت را تولید خواهد کرد.

موضوعی که می رفت به یک بحران برای استقلال ایران بدل شود با تاکید مسئولان بر گفتمان انقلاب اسلامی و خوشفکری و ارداه دانشمندان ایرانی به ابزاری قدرتمند برای تامین استقلال هسته ای بدل شد

تولید سوخت 20 درصد در ایران علاوه بر اینکه قدرت ایران را در گفتگوهای هسته ای به شکل چشمگیری افزایش داد ، یک موضوع دیگری را نیز برای چندمین بار ثابت کرد و آن سو نیت مقامات آمریکایی در مواجهه با موضوع هسته ای ایران بود.

دروغ بزرگ آمریکا به ترکیه و برزیل و برنامه ریزی مقامات آمیکایی برای همراه کردن روسیه با خود در تصویب قطعنامه علیه ایران پس از امضای بیانیه تهران، نشان داد این کشور در پیشنهادات همراه با حسن نیت همچون پیشنهاد توافق تهران، به دنبال توافق با ایران نبوده بلکه به دنبال باز شدن مسیری برای ضربه زدن بیشتر به ایران است، موضوعی که با سرباز زدن امریکا از تمکین به توافقنامه تهران از یک سو و همراه کردن روسیه و چین به این بهانه برای تصویب قطعنامه شورای امنیت علیه ایران از سوی دیگر به نمایش گذاشته شد.

در واقع آمریکا هدف دیگری را در نتیجه رساندن بیانیه تهران دنبال می کرده است که با آنچه که به داسیلوا و اردوغان گفته بود ، تفقاوت داشت.

همین گزاره در تقاضای مقامات آمریکایی مبنی بر کمک نظامی ایران به آمریکا در حمله به مواضع داعش تکرار شده است.

درواقع آمریکایی ها در این فکر بودند با همراهی ایران در حمله به داعش، جمهوری اسلامی که کشور همسایه عراق به حساب می آید درگیر تبعات این جنگ شود و در واقع این دعوت، تلاش برای گشوده شدن راهی جدید برای ضربه زدن بیشتر به ملت ایران است.

 

 

پانوشت: 

1)متن كامل نامه "باراك اوباما " رئيس‌جمهور آمريكا خطاب به "لوئيس ايناسيو لولا داسيلوا " همتاي برزيلي خود پيش از برگزاري نشست 3 جانبه تهران، آنكارا و برازيليا و امضاي بيانيه تبادل سوخت، به شرح زير است:

جناب آقاي لوئيس ايناسيو لولا داسيلوا،

رياست‌جمهوري برزيل،

آقاي رئيس‌جمهور عزيز:

مي‌خواهم بدين وسيله از شما براي نشست‌ اخير با "رجب طيب اردوغان " نخست‌وزير تركيه طي كنفرانس امنيت هسته‌اي واشنگتن قدرداني كنم. در اين نشست، زماني را براي تمركز بر ايران، موضوع فراهم‌سازي سوخت هسته‌اي راكتور تحقيقاتي تهران، و همچنين نيت تركيه و برزيل براي همكاري در جهت يافتن راه‌حلي قابل قبول سپري كرديم. من متعهد شدم كه با جزئيات كامل به ايده‌هاي شما پاسخ گويم. من به دقت مذاكرات‌مان را بررسي كردم و مايلم كه توضيحي دقيق در رابطه با ديدگاهم در اين زمينه ارائه كنم و مسيري رو به جلو پيشنهاد دهم.

من با شما موافقم كه راكتور تحقيقاتي تهران فرصتي است براي هموار كردن گفت‌وگوهايي وسيع‌تر در پرداختن به نگراني‌هاي اصلي‌تر جامعه بين‌المللي درباره فرصتي قابل درك براي آغاز اعتمادسازي و ايجاد اطميناني متقابل، و در نتيجه بوجودآوردن زمان و فضايي براي يك فرآيند ديپلماتيك موثر. به اين دليل است كه آمريكا شديدا از پيشنهاد مطرح‌شده توسط "محمد البرادعي " مدير كل پيشين آژانس بين‌المللي انرژي اتمي حمايت كرده است.

پيشنهاد آژانس بين‌المللي انرژي اتمي طوري تنظيم شده بود كه منصفانه و هماهنگ باشد و همچنين به گونه‌اي بود تا هر دوطرف اعتماد و اطمينان لازم را بدست آورند. براي ما، توافق ايران در خصوص انتقال يكهزار و 200 كيلوگرم اورانيوم با درصد غناي پائين خود به خارج از اين كشور اعتمادسازي خواهد كرد و از تنش‌هاي منطقه‌اي نيز بوسيله كاهش ذخاير اورانيوم با درصد غناي پائين اين كشور، خواهد كاست. مي‌خواهم تأكيد كنم كه اين مسئله براي آمريكا اهميتي اساسي دارد. براي ايران، اين كشور سوخت هسته‌اي درخواست‌شده براي تضمين ادامه فعاليت راكتور تحقيقاتي تهران بمنظور توليد ايزتوپ‌هاي پزشكي مورد نياز را دريافت خواهد كرد، و ايران با استفاده از مواد هسته‌اي خود نيت هسته‌اي صلح‌آميز خود را نيز به نمايش خواهد گذارد. علاوه‌بر تقابل مداوم ايران با قطعنامه‌هاي شوراي امنيت سازمان ملل كه حكم مي‌كرد كه اين كشور غني‌سازي اورانيوم خود را متوقف كند، ما آماده شده بوديم تا از اين پيشنهاد كه با استفاده از اورانيوم غني‌شده ايران، سوخت هسته‌اي براي اين كشور فراهم مي‌آورد، حمايت كنيم و اقداماتي را در رابطه با آن انجام دهيم -كه اين امر تمايل ما براي خلاق بودن در پيگيري راهي به منظور ايجاد اعتماد دو طرفه را نشان مي‌دهد.

در طول روند مذاكرات صورت گرفته، ما همچنين متوجه تمايل ايران براي ارائه تضمين‌ها شديم. در نتيجه، گروه من بر تضمين اين موضوع متمركز شد كه پيشنهاد آژانس، چندين مورد اقدامات لاينفك را نيز شامل شود. اين اقدامات عبارت بودند از اعلام ملي آمريكا در خصوص حمايت، براي فرستادن نشانه‌اي مشخص از جانب دولت من در خصوص تمايل ما براي تبديل شدن به يك امضاكننده مستقيم و احتمالا حتي ايفاي نقشي مستقيم‌تر در روند توليد سوخت، نقشي مهم براي روسيه و فرض آژانس درخصوص در اختيار گرفتن كامل مواد هسته‌اي از طريق روند توليد سوخت. در واقع، پيشنهاد آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، تضمين‌هاي قابل توجه و چشمگير و همچنين تعهداتي از جانب آژانس، آمريكا و روسيه مطرح مي‌كرد. دكتر البرادعي صراحتا سال گذشته اعلام كرد كه آمريكا بخش قابل توجهي از ريسك موجود در پيشنهاد آژانس را در نظر خواهد گرفت.

همانطور كه ما [ در اين نشست اخير] بحث كرديم، ايران به نظر مي‌رسد كه در حال دنبال كردن راهبردي باشد كه براي ايجاد ذهنيت "انعطاف‌پذيري "، بدون موافقت با اقداماتي كه مي‌تواند براي ايجاد اطمينان و اعتماد متقابل آغاز شود، طراحي شده است. ما شاهد اين موضوع بوده‌ايم كه نشانه‌هايي از انعطاف‌پذيري را به شما و ديگران القا مي‌كند، اما رسما بر موضعي غيرقابل قبول از طريق مسيرهاي رسمي به سوي آژانس بين‌المللي انرژي اتمي تأكيد دارد. ايران به طور مداوم پيشنهاد آژانس را رد كرده است و اصرار دارد كه اورانيوم با درصد غناي پائين خود را تا زمان تحويل سوخت هسته‌اي در داخل اين كشور نگه‌دارد. اين موضعي است كه ايران رسما در ماه ژانويه سال 2010 و مجددا نيز در ماه فوريه به آژانس بين‌المللي انرژي اتمي ابلاغ كرده است.

ما از شما، تركيه و ديگر كشورها شنيديم كه ايران به پيشنهاد خود مبني بر نگه‌داشتن اورانيوم با درصد غناي پائين در داخل اين كشور تا زمان تبادل همزمان اورانيوم با سوخت هسته‌اي همچنان اصرار مي‌ورزد. همانطور كه "جميز‌ جونز " مشاور امنيت ملي آمريكا در نشست ما تأكيد كرد، يكسال زمان نياز خواهد بود تا هرگونه حجمي از سوخت هسته‌اي توليد شود. بنابراين، قدرت اعتمادسازي پيشنهاد آژانس براي آمريكا كاملا از بين رفته و خطرات ديگري پديدار خواهد گشت. نخست، ايران قادر خواهد بود تا در طول اين مدت، اورانيوم با درصد غناي پائين ذخيره كند كه همين امر نيز آنها (مقامات ايران) را قادر خواهد ساخت تا ذخايري از اورانيوم با درصد غناي پائين برابر با حجم مورد نياز براي توليد 2 يا 3 سلاح هسته‌اي را در مدت يكسال بدست آوردند. دوم اينكه هيچ تضميني وجود نخواهد داشت كه ايران در نهايت با تبادل نهايي موافقت كند. سوم اينكه، محافظت آژانس از اورانيوم با درصد غناي پائين ايران در داخل اين كشور، جاي هيچ پيشرفت قابل سنجشي را در وضعيت كنوني براي ما باقي نمي‌گذارد و آژانس نمي‌تواند مانع از اين شود كه ايران مجددا كنترل اورانيوم خود را در هر زماني عهده‌دار شود.

يك توافق اساسا مهم وجود دارد كه قبلا پيشنهاد شده است. ماه نوامبر گذشته، آژانس پيشنهاد ما را به ايران ابلاغ كرد كه عبارت بود از اعطاي مجوز به ايران براي ارسال يكهزار و 200 كيلوگرم از اورانيوم با درصد غناي پائين خود به يك كشور سوم - بويژه تركيه - در بدو فرآيند تبادل سوخت، كه به عنوان ضمانتي در طول روند توليد سوخت باشد تا در صورت عدم موفقيت ما براي تحويل سوخت به ايران، اين كشور بتواند اورانيوم خود را باز پس گيرد. ايران هيچ‌گاه اين توافق را دنبال نكرد و هيچ توضيح قابل قبولي براي رد اين توافق نيز ارائه نكرد. چنانچه ايران تمايل نداشته باشد اين پيشنهادي را براي نشان دادن اين موضوع كه اورانيوم با درصد غناي پائين اين كشور براي اهدافي صلح‌آميز و غيرنظامي است، بپذيرد، من معتقدم كه اين امر سؤالاتي حقيقي را درباره نيات هسته‌اي ايران مطرح خواهد كرد. من از برزيل درخواست مي‌كنم تا براي تحت تأثير قرار دادن ايران در خصوص فرصت بوجودآمده از طريق پيشنهاد به امانت گذاردن اورانيوم اين كشور در تركيه مادامي كه سوخت هسته‌اي در حال توليد است، تلاش كند.

در طول اين روند، به جاي اعتمادسازي، ايران با رويكردي كه براي نزديك شدن به اين فرصت داشت،اعتماد موجود را نيز تضعيف كرد. به همين دليل است كه من درباره اين موضوع كه ايران براي تعامل با برزيل با حسن نيت، آمادگي داشته باشد، ابراز ترديد كردم و به شما در طول ديدار اخيرمان هشدار دادم. بمنظور آغاز يك روند ديپلماتيك و سازنده، ايران بايد تعهد سازنده‌اي را براي تعامل از طريق مسيرهاي رسمي به آژانس بين‌المللي انرژي اتمي ابلاغ كند-كاري كه ايران موفق به انجام آن نشده است. در اين ضمن، ما تحريم‌ها را نيز براساس جدول زماني كه من تهيه كرده‌ام، دنبال خواهيم كرد. من همچنين به وضوح اعلام كرده‌ام كه باب تعامل با ايران را همچنان باز نگه خواهم داشت. همانطور كه مي‌دانيد، ايران تا اينجا موفق نشده‌ است پيشنهاد من را براي انجام گفت‌وگويي فراگير و بدون شرط بپذيرد.

مشتاقانه در انتظار فرصت بعدي ديدار با شما هستم تا همانطور كه براي مثال در شوراي امنيت، چالش برنامه هسته‌اي ايران را در برابر امنيت جامعه بين‌المللي مورد بررسي قرار مي‌دهيم، در رابطه با اين موضوعات نيز بحث و گفت‌وگو كنيم.

 

ارادتمند شما

باراك اوباما

تبلیغات متنی در رجانیوز

0919-7136882