Skip Global Navigation to Main Content
رونوشت های متن

گزیده هایی از سخنان اوباما در رابطه با ایران در کنفرانس اعلام سیاست کمیتۀ امور عمومی آمریکا – اسرائیل (AIPAC)

کاخ سفید دفتر سخنگو ______________________________________________________________________ | 05 مارس 2012

4 مارس 2012

گزیده هایی از سخنان رئیس جمهوری در کنفرانس اعلام سیاست کمیتۀ امور عمومی آمریکا – اسرائیل (AIPAC)

مرکز همایش های واشنگتن

واشنگتن دی سی

ساعت 11:10 صبح

(آغاز گزیده ها)

رئیس جمهوری: سپاسگزارم، صبح همه به خیر.

...همانطور که رُزی یاد آور شد، سال گذشته من در برابر شما ایستادم و متعهد شدم که "ایالات متحده علیه تلاشهایی که برای انگشت نشان کردن اسرائیل در سازمان ملل متحد صورت می گیرد، خواهد ایستاد." همانگونه که می دانید به آن تعهد عمل شد. (کف زدن حضار.) در سپتامبر گذشته من در برابر مجمع عمومی درسازمان ملل متحد ایستادم و تأکید کردم که هرگونه صلح پایداری باید مشروعیت بنیانی اسرائیل و نگرانی های امنیتی آن را به رسمیت بشناسد. من گفتم که تعهد ایالات متحده در قبال امنیت اسرائیل اشتباه ناپذیر است، دوستی ما با اسرائیل تداوم دارد و اسرائیل باید به رسمیت شناخته شود. هیچ رئیس جمهوری در آمریکا پشتیبانی ما را از اسرائیل در زمانی چنین دشوار در سازمان ملل متحد با چنان وضوحی اعلام نداشته است. مردم به طور معمول چنان سخنرانی هایی را در برابر حضاری مانند کسانی که اینجا گردآمده اند- و نه در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایراد می کنند. (کف زدن حضار.)

و من باید بگویم، تحسین زیادی ابراز نشد. (خنده) ولی آن کار درستی بود. (کف زدن حضار.) و در نتیجه امروز جای هیچ شکی – در هیچ کجای دنیا- باقی نمانده که ایالات متحده در مورد امنیت اسرائیل و مشروعیت آن پافشاری خواهد کرد. (کف زدن حضار.) و این امر در حالی که ما به کوشش خود در پیگیری صلح ادامه می دهیم، همچنان حقیقت دارد. و نیز هنگام پیش آمدن مسئله ای که امروز توجه ما تا این حد بر آن متمرکز است: برنامۀ هسته ای ایران – خطری که به طور بالقوه می تواند بدترین رجز خوانیها را دربارۀ نابودی اسرائیل با خطرناکترین سلاح جهان موجب شود، حقیقت خواهد داشت.

بگذارید مطالبم را با یک حقیقت اساسی که برای همۀ شما قابل درک است آغاز کنم. هیچ دولت اسرائیلی نمی تواند سلاح هسته ای را در دست دولتی که منکر هولوکاست است، که اسرائیل را به پاک شدن از روی نقشه تهدید می کند، و سرپرستی گروههای متعهد به نابودی اسرائیل را به عهده دارد، تحمل کند . (کف زدن حضار). و من وزن عمیق وظیفۀ تاریخی را که بردوش بی بی نتانیاهو و ایهود باراک و همۀ رهبران اسرائیلی سنگینی می کند، در می یابم.

یک ایران مجهزبه سلاح هسته ای به طور کامل با منافع امنیتی اسرائیل در تضاد است. ولی همچنین با منافع امنیت ملی ایالات متحده تضاد دارد.

در واقع نفع تمامی دنیا در جلوگیری ایران از دستیابی به سلاح هسته ای نهفته است. یک ایران مجهز به سلاح هسته ای نظام منع گسترش که برای ایجاد آن زحمت بسیار کشیده ایم براستی دچار تزلزل خواهد کرد. این خطر وجود دارد که سلاح هسته ای ایران به دست یک سازمان تروریستی بیفتد. و این یک امر قطعی است که دیگران نیز در منطقه خود را ناگزیر از داشتن سلاح هسته ای حس خواهند کرد و به این ترتیب به یک مسابقۀ تسلیحاتی در یکی از بی ثبات ترین مناطق جهان دامن خواهند زد. این امر رژیمی را که شهروندان خود را در معرض خشونت قرار می دهد گستاخ تر خواهد ساخت، و نیز موجب گستاخی کارگزاران ایران که نیابت آن به حملات تروریستی از ناحیۀ لوانت [منطقه ای شامل لبنان و سوریه و اردن] تا جنوب غربی آسیا دست زده اند، خواهد گردید.

و به همین دلیل بود که چهارسال پیش، من تعهدی را در برابر مردم آمریکا به گردن گرفتم و گفتم که ما همۀ عناصر سازندۀ قدرت آمریکا را برای فشار به ایران و جلوگیری از دستیابی آن به سلاح هسته ای به کار خواهیم گرفت. واین کاری است که ما کرده ایم. (کف زدن حضار.)

هنگامی که من تصدی دورۀ خود را آغاز کردم کوششهای مربوط به اِعمال فشار بر ایران در حالت متزلزلی قرار داشتند. ایران از مرحله ای که دارای هیچ دستگاه سانتریفیوژی نبود، تا به کارانداختن هزار دستگاه سانتریفیوژ، بدون مواجهه با کمترین فشاری برای عقب راندن آن از جانب دنیا، پیش رفته بود. ایران در منطقه در حال صعود و به طور روزافزونی محبوب بود و دایرۀ نفوذ خود را گسترش می داد. به عبارت دیگر دستگاه رهبری ایران متحد و در حال حرکت به جلو و جامعۀ بین المللی در مورد این که چگونه به جلو گام بردارد دچار پراکندگی بود.

چنین بود که از همان نخستین ماه حضورمن در کاخ سفید، ما یک انتخاب روشن در برابر رژیم ایران گذاشتیم: راهی که به آنها امکان بازپیوستن به جامعۀ ملتها را در صورت عمل به الزامات بین المللی خود می داد، یا راهی که در صورت خودداری آنها از انجام تعهداتشان به یک رشته پی آمدهای رو بشدت می انجامید. در واقع- سیاست تعامل ما- به ما امکان داد که جامعۀ بین المللی را به گونه ای که پیش از آن سابقه نداشت بسیج کنیم، که عدم انعطاف ایران را به نمایش بگذاریم و به وارد آوردن فشارهایی مبادرت ورزیم که به مراتب از آنچه که ممکن بود بتنهایی از عهدۀ ایالات متحده بر آید فراتر می روند.

به خاطر کوششهای ما، ایران اکنون در معرض فشارهای به مراتب شدید تری نسبت به گذشته قرار گرفته است. شما به یاد می آورید که مردم پیش بینی می کردند که چین و روسیه برای حرکت در جهت اعمال فشار به ما نخواهند پیوست. آنها به ما پیوستند. و در سال 2010 شورای امنیت سازمان ملل متحد با اکثریتی قاطع از کوششهای مربوط به برقراری تحریم های جامع پشتیبانی کرد. کسان معدودی می پنداشتند که تحریم ها بر رژیم ایران تأثیر گزاینده بی درنگ برجا خواهند گذاشت. تحریم ها چنین تأثیری را به جا گذاشتند و برنامۀ هسته ای ایران را کَند کردند و اقتصاد ایران را در سال 2011 عملا دچار توقف و رکود ساختند. بسیاری از افراد هنگامی که ما اقدامات خود را علیه بانک مرکزی ایران و صادرات نفت آن آغاز کردیم توانایی ما را در حفظ ائتلافمان مورد تردید قرار دادند. اما دوستان ما در اروپا و آسیا و نقاط دیگر در حال پیوستن به ماهستند . و در سال 2012، دولت ایران با چشم انداز تحریم های فلج کننده تری روبرو است.

این موقعیتی است که ما امروز – به خاطر کاری که کرده ایم- در آن قرار داریم. ایران دچار انزوا است، رهبران آن گرفتار پراکندگی و زیر فشار هستند. و در این میان، بهار عرب، در حالی که ریاکاری رژیم ایران به معرض نمایش در آمده و متحد آن –رژیم اسد – در آستانۀ سقوط قرار گرفته، این روند را شدت بخشیده است.

البته، تا هنگامی که ایران از عمل به تعهدات بین المللی اش خودداری ورزد، این مسائل حل نشده باقی خواهند ماند. اجرای مؤثر سیاست ما کافی نیست- ما باید به هدفهای خود تحقق بخشیم. (کف زدن حضار.) و در این کوشش من هنوز بر این باورم که فرصت برای دیپلماسی – با پشتوانۀ فشار بری موفقیت- همچنان باقی است.

بنا به ارزیابی ایالات متحده و اسرائیل، ایران هنوز به سلاح های هسته ای دست نیافته است، و ما در نظارت بر برنامه هسته ای آنها بسیار مراقبیم و هوشیارانه رفتار می کنیم. حال، جامعه بین المللی مسئولیت دارد تا از زمان و فضایی که وجود دارد استفاده کند. تحریم ها کماکان افزایش می یابند، و در ماه ژوئیه – در پرتو هماهنگی های دیپلماتیک ما- تحریم نفت ایران از سوی کشورهای اروپایی نیز به اجرا در خواهد آمد (کف زدن حضار). رهبران ایران که با پی آمدهای وخیم روزافزونی مواجه هستند، هنوز این فرصت را دارند که تصمیم درست بگیرند. می توانند مسیری را انتخاب کنند که آنها را مجدداً به جامعه کشورها باز گرداند، یا اینکه می توانند مسیری را که به بن بست منتهی می شود، ادامه دهند.

البته، با توجه به سابقه آنها، تضمینی وجود ندارد که رژیم ایران تصمیم درستی بگیرد. ولی حل این چالش از طریق دیپلماسی هم به نفع اسرائیل است و هم به نفع ایالات متحده. در نهایت، تنها راه برای حل واقعی این مشکل این است که دولت ایران از دست یافتن به سلاح های هسته ای چشم پوشی کند. این چیزی است که تاریخ به ما می گوید.

افزوده بر این، به عنوان رئیس جمهوری و فرمانده کل قوا، من عمیقاً صلح را به جنگ ترجیح می دهم (کف زدن حضار). من مردان و زنان را به مکانهایی که خطر در انتظار آنها است فرستاده ام؛ و پی آمدهای آن تصمیمات را در چشم های کسانی که بشدت مجروح شده اند، و در غیبت آنهایی که به خانه باز نمی گردند دیده ام. مدتها پس از پایان دورۀ خدمت من در کاخ سفید، من از آن لحظات به عنوان دردناک ترین لحظات دوره ریاست جمهوری ام یاد خواهم کرد. و به این دلیل، به عنوان بخشی از مسئولیت و وظیفه رسمی خود در قبال مردم آمریکا، من فقط در زمان و اوضاع و احوال لازم و ضروری از گزینه نظامی استفاده خواهم کرد. و من می دانم که رهبران اسرائیل نیز در حالیکه لزوم دفاع از کشورشان را احساس می کنند، به خوبی از هزینه و شرایط جنگ آگاهی دارند.

ما همه ترجیح می دهیم که این مسئله از طریق دیپلماسی حل و فصل شود. با وجود این، رهبران ایران نباید در مورد عزم ایالات متحده تردیدی داشته باشند – ( کف زدن حضار) – درست همانطور که نباید در حق مسلم اسرائیل برای اتخاذ تصمیمات لازم برای تضمین امنیت ملی خود تردیدی روا دارند. (تشویق حضار)

من قبلاً هنگام مطرح شدن جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح های هسته ای گفته ام که هیچ گزینه ای را از روی میز بر نمی دارم، و همچنان سر حرف خود ایستاده ام. (کف زدن حضار) و این تمامی عناصر قدرت ایالات متحده را در بر می گیرد: تلاش سیاسی در جهت منزوی ساختن ایران؛ اقدامات دیپلماتیک برای برقرار نگه داشتن ائتلافمان و حصول اطمینان از نظارت بر برنامه هسته ای ایران؛ اقدام اقتصادی به منظور اعمال تحریم های فلج کننده؛ و بله، اقدام نظامی برای آماده بودن در هر زمان که ضرورت اقتضا کند.

رهبران ایران باید متوجه باشند که سیاست من یک سیاست مهار نیست؛ سیاست من جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح های هسته ای است. (تشویق حضار) و من بارها و بارها طی دوره خدمتم به عنوان رئیس جمهوری به صراحت گفته ام، من در صورت لزوم برای دفاع از ایالات متحده و منافع ما در استفاده از گزینه نظامی درنگ نخواهم کرد.

در حالیکه ما بسوی جلو پیش می رویم، من از همه می خواهم که سنگینی و جدیت این مسائل؛ و آنچه را که برای اسرائیل، آمریکا و جهان در میان است به خاطر داشته باشیم. دربارۀ جنگ تا هم اکنون حرف های بی بند و بار بیش از اندازه گفته شده است. طی چند هفته گذشته، چنین سخنانی با بالا بردن قیمت نفت؛ منبع درآمدی که برای تامین هزینه برنامه هسته ای ادارای اهمیت حیاتی است، فقط به نفع دولت ایران تمام شده است. برای حفظ امنیت اسرائیل، برای حفظ امنیت آمریکا، و برای حفظ صلح و ثبات در جهان، اکنون زمان ایراد سخنان پر سر و صدا نیست. اکنون، زمان آن است که بگذاریم فشارهای روزافزونمان تأثیر خود را نشان دهند، و ائتلاف گسترده بین المللی را که به وجود آورده ایم حفظ کنیم. اکنون زمان آن است که به اندرز جاودانه و کهنه نشدنی تدی روزولت توجه کنیم، که می‌گفت: به "نرمی سخن بگو، اما چماق بزرگی در دست داشته باش." (کف زدن حضار) و در حالی که ما کار خود را دنبال می کنیم، مطمئن باشید که حکومت ایران از عزم قاطع ما آگاهی خواهد یافت و ما به هماهنگی خود با اسرائیل ادامه خواهیم داد.

از همه شما سپاسگزارم. خدا نگهدار شما باد. خدا نگهدار مردم اسرائیل باد. خدا یار و نگهدار ایالات متحده آمریکا باد. (تشویق حضار.)

پایان

11:42 صبح، به وقت شرق آمریکا