Skip Global Navigation to Main Content
رونوشت های متن

سخنان شرمن، معاون وزیر امور خارجه، در جلسه استماع مجلس سنا درباره تحریم ایران

04 ژوئن 2013

کمیته امور بانکی، مسکن و شهری مجلس سنای ایالات متحده

بیانیه کتبی وندی شرمن

معاون سیاسی وزیر امور خارجه

وزارت امور خارجه ایالات متحده

4 ژوئن 2013

بیانات از پیش تنظیم شده

تحریم ها علیه ایران: تضمین اجرای قوی، و ارزیابی گام های بعدی

جانسون، رئیس کمیته، آقای ، عضو ارشد کمیته، و اعضای محترم کمیته: با تشکر از این که از من دعوت کردید تا امروز در اینجا حاضر شوم و شما را در جریان آخرین مسائل مربوط به رویکرد دولت در زمینه یکی از مهم ترین اولویت های کشور در حوزه امنیت ملی، یعنی ایران قرار دهم. دولت در ارتباط با ایران با طیفی از چالش های مختلف روبرو است: اهداف هسته ای ایران، حمایت آن از تروریسم بین المللی و فعالیت های ایجاد عدم ثبات در منطقه، و نقض حقوق بشر مردم این کشور. ما در مقابله با این چالش ها ابزارهای دیپلماتیک مختلفی – از مذاکره و تحریم تا طرح های مختلف در مجامع چندجانبه و تعاملات دوجانبه – را به کار گرفته ایم؛ همچنین اقدامات خود را در توانمندسازی مردم ایران و ایجاد زمینه های لازم برای احقاق حق آنها برای برخورداری از آزادی های اساسی تقویت کرده ایم.

کشورها از نقاط مختلف جهان در این حرکت با ما همراه شده اند زیرا آنها نیز، مانند ما، در مورد فعالیت های ایران به شدت نگران هستند. هفته قبل، کانادا تدابیر جدید و سختی را اعلام کرد که مانند ما، تقریباً هرگونه تجارت را با ایران منع می کنند. امروز ایران تحت سخت ترین و جامع ترین رژیم تحریمی قرار دارد. این تحریم ها از لحاظ گستردگی بی سابقه اند و افراد و سازمان های مشخص، و همچنین بخش هایی را تماماً شامل می شوند که برای فعالیت های غیرمجاز این حکومت اهمیت حیاتی دارند.

رئیس جمهوری بیش از چهار سال قبل انتخابی را پیش روی ایران قرار داد: به تعهدات بین المللی خود عمل کنید و به جامعه ملل ملحق شوید، یا همچنان در مسیر انزوا و فشار فزاینده حرکت کنید. ما با توجه به این که ایران از هرگونه اقدام و حرکت مسئولانه خودداری می ورزد، همچنان مصمم هستیم که عواقب حرکت در مسیر غلط را برای ایران تشدید کنیم تا این که تصمیم بگیرند رفتار خود را تغییر داده و نگرانی های جامعه بین الملل در مورد برنامه هسته ای خود را رفع کنند.

سیاست حرکت در مسیری دوگانه

دولت ایالات متحده مصمم است که از دست یافتن ایران به سلاح هسته ای جلوگیری کند و به منظور رفع نگرانی های جامعه بین الملل در مورد فعالیت های هسته ای این کشور، سیاست دوگانه فشار و تعامل را دنبال می کند. در بخش تعامل، با همکاری با گروه 1+5 – که شامل پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد به علاوه آلمان است و توسط اتحادیه اروپا هماهنگ می شود – سعی داریم نگرانی های موجود در مورد برنامه هسته ای ایران را از راه سیاسی حل کنیم. گروه 1+5 در 26 فوریه 2013 با نمایندگان ایران در آلماتی تشکیل جلسه داد که ما در این جلسه، آخرین پیشنهاد خود را مشترکاً به ایران ارائه کردیم که به ایران فرصتی واقعی می دهد که در جهت کاهش تنش ها و ایجاد زمان و فضای لازم برای رسیدن به راه حل جامع در پرونده هسته ای گام بردارد.

با وجود این، در 5 آوریل 2013 که به آلماآتی بازگشتیم، با پاسخ مأیوس کننده ایران مواجه شدیم. در حالی که گروه 1+5 در جریان این مذاکرات تبادل دیدگاهی پرمحتوا با ایران داشت، ایران در پایان، در پیشنهاد متقابل خود به طرح گروه 1+5 بدون آنکه محدودیت چندانی برای فعالیت های کنونی هسته ای خود قایل شود، خواهان آن بود که تحریم های اساسی علیه این کشور بلافاصله لغو شوند. با توجه به شکاف عظیم موجود بین دو طرف، اعضای گروه 1+5 اعتقاد نداشتند که در آن زمان، ضرورتی برای تعیین زمان دور بعدی مذاکرات وجود داشته باشد. کاترین آشتون، نماینده عالی اتحادیه اروپا، در 15 مه با سعید جلیلی، مذاکره کننده ارشد ایران در پرونده هسته ای، دیدار کرد. رایزنی ها درباره گام های بعدی هنوز در جریان هستند ولی تصریح کرده ایم که می خواهیم شاهد نشانه های ملموسی مبنی بر این باشیم که ایران حاضر است به تمامی جنبه های پیشنهاد ارائه شده در آلماتی در حد لازم رسیدگی کند. اگر چه بر این باوریم که باید به دیپلماسی فرصت داد تا موفق شود، صبر و حوصله ما محدود است. ما با واقع بینی و با توجه به مشکلات تاریخی بین ایران و ایالات متحده به این مذاکرات نگاه می کنیم و همچنان در این مذارکات به دنبال نتیجه خواهیم بود، نه وعده های پوچ. اما مسئولیت بر دوش ایران است.

ما همزمان با تلاش ها صورت گرفته برای دست یافتن به راه حل سیاسی، مسیر دوم سیاست خود، یعنی مسیر فشار را با شدت بیشتری دنبال می کنیم. این مسیر، مسیری است قدرتمند که طیفی از فعالیت های مختلف ایران را هدف قرار می دهد. ما در مجامع بین المللی همچون سازمان ملل متحد و آژانس بین المللی انرژی اتمی بارها به فعالیت های ایران، و از جمله نقض حقوق بشر، حمایت از تروریسم، و برنامه هسته ای غیرمجاز آن اشاره کرده ایم. در تعاملات روزانه مان با دولت های خارجی، این نکته را تصریح می کنیم که این حرکات برخلاف هنجارهای بین المللی بوده و از این رو قابل قبول نیستند. در دادگاه های کشور، ایرانیانی که در فعالیت های تروریستی و فعالیت های مروبط به گسترش سلاح های هسته ای دست داشته اند را به دست عدالت سپرده ایم. و هر روز این نکته را به مردم ایران یادآور می شویم که آنها را در پاسخگو قرار دادن دولت شان و در عمل به حقوق جهانی بشرشان که از جمله آنها حق آزادی بیان است یاری خواهیم داد.

تحریم ها در این چهارچوب نیز نقش مهمی ایفا کرده اند. اما آنچه در این میان مهم است این است که به خاطر داشته باشیم که تحریم به خودی خود هدف نیست، بلکه ابزاری است ارزشمند که با استفاده از آن دولت ایران را تحت فشارهای فزاینده قرار می دهیم تا وادار شود به نگرانی هایی که جامعه بین الملل در مورد برنامه هسته ای این کشور دارد رسیدگی کند. ما با اقدام از طریق سازمان ملل و با هم پیمانان خود، ائتلافی جهانی ایجاد و رهبری کرده ایم، تا حکومت ایران را مورد سخت ترین و جامع ترین تحریم هایی قرار دهیم که تا کنون وجود داشته است. اعتقاد ما بر این است که هزینه هایی که به واسطه این تحریم ها بر ایران تحمیل می شود یکی از دلایلی است که باعث شد این حکومت تصمیم بگیرد که مذاکرات را دوباره آغاز کند.

تحریم های ما در حال حاضر تأثیر قابل توجهی در ایران داشته اند که شدت این تأثیر به واسطه سوء مدیریت اقتصادی دولت این کشور بیشتر می شود. تحریم های ما تحت قانون اختیارات دفاع ملی در سال مالی 2012 سبب شد که صادرات نفت ایران در مقایسه با سال 2011 روزانه یک میلیون بشکه کاهش یابد که هزینه این کاهش برای ایران ماهانه بین 3 و 5 میلیارد دلار است. هر 20 وارد کننده نفت ایران، واردات خود را یا به میزان چشمگیری کاهش داده اند یا به کلی قطع کرده اند. تحریم های مالی ایران را در دسترسی به نظام مالی بین المللی فلج کرده اند و باعث شده اند که ارزش ریال در مقایسه با سال گذشته بیش از 50 درصد سقوط کند. سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران به میزان چشمگیری کاهش یافته چرا که شرکت های بین المللی و شرکت های بزرگ نفتی همچون ارنست اند یانگ، دیملر ای جی، کاتلرپیلار، ئی ان آی، توتال و صدها شرکت دیگر سرمایه های خود را از ایران خارج کرده اند. صندوق بین المللی پول پیش بینی می کند که اقتصاد ایران در سال 2013 منقبض شود که این کاهشی چشمگیر در مقایسه با رشد 7 درصدی اقتصاد این کشور در شش سال قبل است و به مراتب پایین تر از عملکرد صادر کنندگان نفت همسایه این کشور است. اقتصاد ایران، به عبارت ساده، رو به افوال است و هیچ نشانه ای از بهبود شرایط در کوتاه مدت دیده نمی شود.

اما به واسطه طیفی از اقدامات مختلف در حال افزایش این فشارها هستیم. صادرات نفت ایران با پیگیری های ما در به اجرا گذاشتن قانون کشور در تعاملات خود با شش کشوری که هنوز از ایران نفت وارد می کنند، بیش از پیش کاهش خواهد یافت. معافیت هایی که وزارت امور خارجه تحت قانون اختیارات دفاع ملی سال مالی 2012 برای 20 وارد کننده نفت ایران قایل شد، نشان دهنده موفقیت ما هستند؛ با استفاده از این معافیت ها توانستیم به چنین کاهش عظیم در فروش نفت ایران دست یابیم که در عین حفظ ثبات در اقتصاد جهان، تمامی بخش های اقتصاد ایران را تحت تاثیر قرار داده است. اقدامات ما در مسدود کردن منابع درآمد ایران و دسترسی این کشور به ذخایر خود در خارج سبب خواهند شد که ریال ایران همچنان بی ثبات باشد. و هر فرد یا سازمانی که در گسترش سلاح های هسته ای و کشتار جمعی در ایران دست اشته باشد یا سعی کند تحریم های موجود بر ایران را دور بزنند را همچنان ردیابی، شناسایی و تحریم خواهیم کرد. در این زمینه به چند مورد اخیر اشاره می کنم. وزارت امور خارجه در 31 مه، شرکت فرلاند را به خاطر اقدام در پنهان ساختن عمدی منشاء نفت خام تولید ایران که در یک کشتی تحت کنترل این شرکت حمل می شد، تحت قانون تحریم ایران تحریم کرد. وزارت خزانه داری نیز در همان روز این شرکت را به استناد اختیارات خود، به خاطر دور زدن تحریم ها مورد تحریم قرار داد. ما در اقدامی دیگر در همان روز، شرکت پتروشیمی جم و شرکت تولید مواد غذایی و نوشابه نیک سیما را به خاطر اقدام عمدی در انجام معامله برای خرید یا تحصیل محصولات پتروشیمی از ایران، تحت فرمان اجرایی 13622 مورد تحریم قرار دادیم.

قانون آزادی ایران و مبارزه با گسترش سلاح های هسته ای 2012 در 1 ژوئیه به طور کامل نافذ می شود و با هدف قرار دادن بخش ها و صنایع مختلف در ایران، فشارهای موجود بر این کشور را تشدید خواهد کرد. در نگاه به آینده، تا زمانی که ایران در این مسیر غیرسازنده قرار داشته باشد، این دولت نیز به ارزیابی و اجرای تحریم های بیشتری علیه بخش ها و صنایعی در این کشور اقدام خواهد کرد که نقاطی هستند که این حکومت را تحت فشار قرار می دهند.

یکی از رمزهای موفقیت ما در تشدید فشارها بر ایران این است که در این کار تنها نیستیم. اتحادیه اروپا نیز رژیم تحریمی سختی را علیه این کشور تصویب کرده است که از جمله بخش های آن ممنوعیت واردات نفت ایران در ژوئیه 2012 است که سبب شد هر 27 کشور عضو این اتحادیه خرید نفت از ایران را ممنوع اعلام کنند. استرالیا، کانادا، نروژ، کره جنوبی، ژاپن و دیگران هم در سطح داخلی تدابیری در این رابطه اتخاذ کرده اند. و حتی در میان شرکایی که راستش، نسبت به مقوله تحریم شک و تردید دارند، شاهد اجرای دقیق مفاد قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد و همکاری در مسائل خاص مربوط به تحریم ها بوده ایم. اما در گام های بعدی نکته ای که فوق العاده حائز اهمیت است این است که اقدامات هماهنگ باشند و هیچ حرکتی نکنیم که پیشرفت های که تاکنون حاصل شده را خنثی کند. چنین حرکاتی نشان از اختلاف و تشتت خواهند داشت که ایران می تواند از آنها بهره برداری کند و احتمالاً خواهد کرد. گذشته از این، از آنجایی که تأثیر تحریم های ما بر ایران تا اندازه ای به عملکرد شرکای ما بستگی دارد، باید ترتیبی اتخاد کنیم تا تحریم های ما بی دلیل به این کشورها فشار نیاورند. به نفع ما نیست که در ائتلاف بین المللی مقابل ایران شکاف ایجاد کنیم زیرا تأثیر فشارهای ما حاصل اقداماتی است که از سوی این کشورها انجام می شود. بنا بر این، مشتاقیم که با ادامه همکاری های مؤثر با اعضای کنگره، تحریم ها و ابزارهای دیگری تنظیم کنیم که هوشمند و مؤثرند و این حکومت را به گونه ای تحت فشارهای مضاعف قرار می دهند که بتوانیم این ائتلاف قدرتمندی که ایجاد کرده ایم را حفظ کنیم.

اما همزمان با تشدید قابل توجه فشارها، همچنان متعهدیم که تجارت مشروع بشردوستانه به نفع مردم ایران ادامه داشته باشد و وقفه ای در آن ایجاد نشود. ما از سختی هایی که تحریم های ما ممکن است در زندگی روزمره برای مردم ایران ایجاد کنند خوشحال نمی شویم و سیاست دولت ایالات متحده این است که واردات اقلام بشردوستانه به ایران را هدف قرار ندهیم. سخت تلاش کرده ایم تا ترتیبی اتخاذ کنیم که مقررات دولت ایالات متحده تأثیر بی موردی بر معاملات مربوط به فروش کالاهای کشاورزی، مواد غذایی، دارو و تجهیزات پزشکی به ایران نداشته باشند البته تا زمانی که در این معاملات پای افراد و سازمان های مورد تحریم یا هرگونه اقدامات ممنوع در میان نباشد.

حقوق بشر و حمایت از مردم ایران

ما در تمامی اقدامات خود در ارتباط با ایران نشان داده ایم که حمایت از مردم ایران و اعمال فشار بر سیاست های دولت آنها مسائلی نیستند که یکدیگر را نفی کنند. حکومت ایران که توسط گروه خبرنگاران بدون مرز "دشمن اینترنت" خوانده شده، تارنماهای اینترنتی را فیلتر می کند، سرعت دسترسی به اینترنت را کاهش می دهد، و دسترسی به اینترنت را قطع می کند تا مردم ایران نتوانند با آزادی درباره کشور خود و دنیای بیرون اطلاعات به دست بیاورند. با توجه به این، وزارت خزانه داری و وزارت امور خارجه در هفته گذشته طرحی معرفی کردند که باعث می شود فناوری های ارتباطاتی که امن تر و ایمن تر هستند در دسترس مردم ایران قرار گیرند. ما یک مجوز کلی صادر کردیم که صادرات برخی وسایل ارتباطات شخصی مصرفی بازار انبوه همچون تلفن های هوشمند، تلفن های ماهواره ای و تجهیزات را برای شرکت های آمریکایی آزاد می کند. این مجوز همچنین شامل خدمات مرتبط و نرم افزارهایی – مانند به روز رسانی های مهم امنیتی برای نرم افزارها – می شود، که سبب می شوند تا مردم بتوانند با امنیت بیشتری از این نرم افزارها استفاده کنند. این مجوز همچنین شامل ابزارهای مهم دیگری می شود که برای استفاده امن از اینترنت ضرورت دارند و از جمله آنها نرم افزارهای ضد ویروس و فناوری های شبکه های مجازی خصوصی یا وی پی ان است تا مردم ایران در مبارزه با اقدامات دولت خود در قرار دادن آنها در "پرده آهنینی" که ارتباط شان را با بقیه دنیا قطع می کند، از آخرین ابزارها بهره مند باشند.

در همین ارتباط، دولت اوباما در هفته گذشته یک فرد و دو سازمان را به خاطر دست داشتن در موارد نقض جدی حقوق بشر یا فعالیت های اعمال سانسور به منظور محدود سازی یا مجازات آزادی بیان مورد تحریم قرار داد. این آخرین نمونه از اقداماتی است که ما با به کار گیری اختیارات قانونی مان صورت می دهیم تا دولت ایران را به خاطر نقض حقوق بشر ملت پاسخگو قرار دهیم. ما در سه سال اخیر 30 فرد و سازمان، و از جمله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، وزارت اطلاعات و امنیت کشور، پلیس فتا، و سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را به خاطر نقض حقوق بشر مورد تحریم قرار داده ایم که از جمله این تحریم ها مسدود سازی دارایی و منع صدور روادید است. علاوه بر این، بیش از 100 تن از مسئولان رسمی ایران که در نقض حقوق بشر دست داشته اند را مشمول محدودیت های روادیدی کرده ایم و به استناد فرمان اجرایی 13606 سازمان هایی را تحریم کردیم که با به کار گیری فناوری، دولت ایران را در نقض حقوق بشر یاری داده، یا نقض حقوق بشر را برای این دولت ممکن می سازند.

دولت ایران، متأسفانه همچنان با اقدامات خود نشان می دهد که تا چه اندازه از مردم خود وحشت دارد. این دولت در پیکار سرکوبگری خود به اقداماتی دست زده که از جمله عباراتند از ایجاد ارعاب و آزار اعضای خانواده آنهایی که آشکارا از آزادی دفاع می کنند، شکنجه زندانیان سیاسی، و ایجاد محدودیت در آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات. این اقدامات تهاجمی، فرهنگ و فضایی از ترس و وحشت به وجود آورده اند که کمتر کسی در آن جرأت دارد مخالفت کند یا مسئولان حکومتی را به چالش بکشد. دانشجویان، وکلای دادگستری، روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان، اقلیت های قومی و مذهبی، هنرمندان و فعالان مدافع حقوق بشر همگی هدف سوء رفتار، ارعابگری و تبعیض هستند. و این وضعیت در روزهای منتهی به انتخابات ریاست جمهوری 14 ژوئن در این کشور وخیم تر شده است. شاهد بودیم که شورای نگهبان در ایران که نه انتخابی است و نه پاسخگو، صدها داوطلب نامزد ریاست جمهوری را به استناد معیارهای مبهم رد صلاحیت کرد – و اعلام کرد که زنان، که نیمی از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند، حق رئیس جمهور شدن را ندارند. در حالی که رهبر انقلاب ایران خواهان انتخاباتی "حماسی" شد تا قدرت ایران به نمایش گذارده شود، این حکومت با تصمیم های خود مردم ایران را از فرایند انتخاباتی ای که مطابق معیارهای بین المللی باشد محروم می کند.

پرونده های لِوینسون، عابدینی و حکمتی

همانطور که از رفتار ایران با شهروندانش نگرانیم، رفتار ایران با شهروندان ایالات متحده که در ایران بازداشت یا مفقود هستند نیز برای ما نگران کننده است. دولت ایالات متحده با تعهد کامل خواهان بازگشت رابرت لوینسون، شهروند آمریکا، و سعید عابدینی و امیر حکمتی، دو فرد دارای تابعیت دوگانه آمریکایی و ایرانی است. آقای لوینسون در 9 مارس 2007 در جزیره کیش مفقود شد و اطلاعی از او در دست نیست. ما همچنان از دولت ایران می خواهیم که به وعده های خود عمل کرده و دولت ایالات متحده را در یافتن آقای لوینسون یاری دهد تا او به آغوش خانواده خود باز گردد. آقای حکمتی، تفنگدار دریایی سابق ایالات متحده، که با افتخار در عراق خدمت کرد، از اوت 2011 در ایران بازداشت است، و در جلسه ای غیرعلنی محاکمه شد که رعایت انصاف و شفافیت کمتر در آن مطرح بود. آقای عابدینی از سپتامبر 2012 به اتهامات مربوط به عقاید دینی اش در ایران بازداشت است و آن گونه که گزارش شده، در زندان مورد سوء رفتار جسمی مسئولان ایران قرار گرفته است. مقامات ایران به رغم درخواست های مکرر ما نه از لحاظ پزشکی به آنها رسیدگی کرده اند و نه اجازه داده اند که نمایندگان حافظ منافع ما در ایران با آنها ملاقات کنند. ما همچنان این موارد را به صورت مستقیم و علنی پیگیری خواهیم کرد و همزمان پیگیر تمامی گزینه های موجود خواهیم بود تا هر سه این شهروندان آمریکا در امن و امان به کشور باز گردند.

حمایت از تروریسم

مسئله دیگری که به شدت موجب نگرانی ما می شود، فعالیت های ایجاد عدم ثبات از سوی ایران در خاورمیانه و به ویژه حمایت این کشور از بشار اسد در سوریه، حمایت آن از سازمان های تروریستی نظیر حزب الله، و حملات غیر قابل قبول آن به غیرنظامیان بی گناه در نقاط مختلف جهان است.

ایران بزرگترین دولت حامی تروریسم است. "شبکه ایجاد تهدید از سوی ایران" به رهبری نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و وزارت اطلاعات و امنیت کشور، از اتحاد نمایندگان، گروه های پشتیبان و شرکایی همچون حزب الله، حماس و کتائب حزب الله تشکیل شده است. ایران تمام یا بخشی از بودجه، آموزش و تجهیزات این سازمان های تروریستی را تأمین می کند تا از آنها برای اجرا حملات تروریستی در سراسر جهان استفاده کند. این شبکه مخفی تهدید عامل بی ثباتی در کشورها در سراسر خاورمیانه است و امنیت این منطقه را به خطر می اندازد. رهبران ایران بیشتر تهدیدهای خود را متوجه یکی از نزدیک ترین هم پیمانان ما کرده اند، و آشکارا اعلام کرده اند که می خواهند کشور اسرائیل از صفحه روزگار محو شود. ما هم بنا به تعهد اخلاقی و هم ضرورت استراتژیکی باید ترتیبی اتخاذ کنیم تا ایران نتواند به تهدید خود عمل کند.

اما اسرائیل تنها هدف ایران نیست. منصور ارباب سیر، آمریکایی ایرانی تبار در سال گذشته اتهامات مربوط به توطئه چینی با اعضای سپاه قدس برای قتل سفیر عربستان سعودی از طریق بمب گذاری در یک رستوران شلوغ در واشنگتن دی. سی. را قبول کرد. مبادرت به قتل یک دیپلمات خارجی در پایتخت کشورمان، تشدید غیرقابل تحملی است در فعالیت فعالیت های تروریستی ایران و هفته گذشته اعلام شد که او به خاطر جرایم خود به 25 سال حبس محکوم شده است.

ایران همچنین حمایت و مدیریت حملات تروریستی علیه غیرنظامیان و دیپلمات های اسرائیلی در نقاط مختلف جهان را بر عهده داشته است. در 13 فوریه 2012، یک بمب مغناطیسی در زیر خودرو همسر یک دیپلمات اسرائیلی در دهلی نو در هند گذاشته شد که او و سه تبعه هند را به شدت زخمی کرد. در روز بعد، بمب مشابهی در زیر یکی از خودروهای سفارت اسرائیل در شهر تفلیس در گرجستان کشف و بدون مشکل خنثی شد. در همین حال، پلیس تایلند سه تبعه ایران را در بانکوک، در ارتباط با انفجارهایی که در یک خانه شخصی رخ داد دستگیر کرد که در نهایت وجود مواد بمب سازی و نارنجک های دست سازی را فاش کردند که قرار بود از آنها برای حمله به هدف های اسرائیلی استفاده شود.

مقامات کنیا در ژوئن 2012 دو عضو ایرانی سپاه قدس را دستگیر کردند. اینها با در اختیار داشتن 33 پوند مواد منفجره پلاستیک درجه نظامی، قصد داشتند حملات مرگباری علیه هدف های غربی و اسرائیلی اجرا کنند. این دو در 6 مه در دادگاهی در کنیا به خاطر جرایم تروریستی به حبس ابد محکوم شدند.

خنثی شدن حملاتی که ایرانی ها و گروه های پشتیبان ایران همچون حزب الله در نقاط مختلفی از جمله قبرس، تایلند و کنیا – که فقط چند نمونه است – در آنها دست داشته اند نشان دهنده تمایل آشکار شرکای بین المللی ما به این است که فعالیت های تروریستی ایران را هدف و مورد پیگرد قرار دهند. همانطور که این خنثی سازی ها و پیگردهای قانونی در نقاط مختلف آفریقا، آسیای شرقی و اروپا نشان می دهند، کارآمدی ما و شرکای بین المللی ما در هدف قرار دادن حمایت های ایران از تروریسم به طور روزافزون بیشتر می شود.

ایران در سوریه نشان داده که بیم دارد نزدیک ترین هم پیمان خود را از دست بدهد و برای سرپا نگاه داشتن حکومت اسد از هیچ هزینه ای، که ملت سوریه و ملت ایران متحمل آن هستند، فروگذار نخواهد کرد. ایران در حال حاضر در حال آموزش دادن، مسلح کردن، تأمین مالی، و کمک و همدستی با حکومت اسد و برخوردهای بی رحمانه این حکومت با ملت سوریه است. ایران دخالت های خود در سوریه را با حزب الله هماهنگ می کند و خود حزب الله نیز در این میان هم مبارزان حامی حکومت را آموزش می دهد تا به غیرنظامیان سوری حمله کنند، و هم به نمایندگی از حکومت اسد بر ضد ملت سوریه می جنگد. و گروه های شبه نظامی عراقی نیز برای همکاری با حکومت اسد در جنگ با ملت سوریه جذب شده اند و فعالیت های آنها توسط مبارزان ایران و سوریه مدیریت می شود. ایران نشان داده که حاضر است به طور بالقوه کل منطقه را بی ثبات کند تا حکومت اسد را به عنوان هم پیمان خود حفظ کند. مقابله با چنین اقداماتی از اولویت های مهم دولت است و تمرکز ما به این است که مانع از آن شویم که حمایت های مالی، مادی و تدارکاتی ایران از حکومت سوریه ادامه پیدا کند. دولت تا کنون با به کار گیری اختیارات خود، به منظور تأکید بر نقشی که ایران در نقض حقوق بشر به دست حکومت سوریه دارد، و به منظور پاسخگو قرار دادن آنهایی که مسئول این اقدامات هستند چند فرمان اجرایی صادر کرده است.

نتیجه گیری

در مجموع، آنچه مشاهده می کنیم این است که اولویت های نابجا، فساد و سوء مدیریت حکومت ایران به ضرر مردم ایران تمام می شود. حکومت ایران به جای تامین نیازهای مردم خود، ترجیح داده مبالغ هنگفت و منابع خود را صرف حمایت از حکومت اسد و گروه های پشتیبان مبارز خود در نقاط مختلف جهان، و صرف ساخت سلاح های کشتار جمعی کند. ایران به جای اینکه با اتکاء به مردم خود سرمایه گذاری کند، همچنان استعداد عظیم این ملت را با اعمال سانسور، ظلم و محدودیت شدید آزادی های اجتماعی، سیاسی و حتی دانشگاهی آنها محدود می کند.

ما دولت ایران را همچنان به خاطر اقداماتش پاسخگو قرار خواهیم داد و فشارها را بر این حکومت تشدید خواهیم کرد تا تصمیم بگیرند که به عنوان عضوی مسئول در جامعه جهانی ظاهر شوند و فرصت هایی را در اختیار مردم ایران قرار دهند که حق این مردم است. همانطور که شخص رئیس جمهوری گفتند، فایق آمدن بر ده ها سال بی اعتمادی مشکل است و در این مورد دچار توهم نیستیم. حل و فصل اختلاف های بسیاری که بین ایران و ایالات متحده وجود دارد مستلزم حرکتی جدی و پایدار است. ولی ما معتقدیم که عبور از این چالش امری ضروری و فوق العااده مهم است. با کمال میل در انتظار شنیدن نظرات شما هستیم و مشتاقیم که برای ادامه و گسترش این اقدامات همکاری کنیم.

متشکرم.