Skip Global Navigation to Main Content
رونوشت های متن

سخنان مقام های بلند پایه ایالات متحده درباره موافقتنامه برنامه هسته ای ایران

27 نوامبر 2013

کاخ سفید

دفتر سخنگو

واشنگتن دی. سی.

24 نوامبر 2013

نشست توجیهی مقام های بلندپایه دولتی

پیرامون موافقتنامه گام نخست درباره برنامه هسته ای ایران

از طریق کنفرانس تلفنی

11:34 بعد از ظهر، 23 نوامبر

خانم هیدن: سلام به همه، از این که امشب به ما پیوستید متشکرم. ما واقعا از بردباری شما سپاسگزاریم. می دانم که این نشست قدری دیرتر از آنچه امید داشتیم آغاز شد، اما امیدوارم همه فرصت دیدار با کری، وزیر امور خارجه، را داشته باشند. این همان چیزی است که ما منتظر آن بوده ایم.

گفتگوی تلفنی امشب نشستی توجیهی با مقام های بلندپایه است. بنا بر این، هیچ محدودیتی در این گفتگوی تلفنی وجود ندارد. این افراد مقام های بلندپایه دولتی هستند. و پس از بیان این نکته، من فرصت را به مقام ارشد دولتی شماره یک می دهم.

مقام بلند پایه دولتی: با تشکر از همه شما برای شرکت در این گفتگو. و بار دیگر، از این که منتظر ماندید متشکرم. ما البته می خواستیم کری سخنان خود را در ژنو را تمام کند.

من در اینجا فقط به چند نکته برای شروع اشاره خواهم کرد. می دانم که شما برگه اطلاعات را در اختیار دارید، اما فکر می کنم با این حال ارزش دارد که من به برخی نکته های مهم در این موافقتنامه اشاره کنم. و سپس همکار من درباره بخش سیاست های تحریم ما ، و نیز سبک شدن محدود تحریم ها بر اساس این موافقتنامه صحبت خواهد کرد.

نخست، این موضوع حائز اهمیت است که دریابیم این موفقیت بر اساس تلاش های چندین ساله ، یکی از الویت های نخست پرزیدنت اوباما، که جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای است، تحقق یافته است. و 1+5 گروهی است که ما از طریق آن با ایرانی ها گفتگو می کنیم، و این توافق، همان گونه که رئیس جمهوری نیز به آن اشاره کرد، معنادارترین موافقتنامه ای است که ما از زمان تصدی این دولت با ایرانی ها به آن دست یافته ایم.

ما این را گام نخست در جهت دست یافتن به یک موافقتنامۀ جامع توصیف کرده ایم، و از این نظر گام نخست نامیده می شود که پیشرفت برنامه ایران را متوقف می سازد، و آن را از جنبه های مهمی به عقب باز می گرداند، اما همچنین دریچه ای شش ماهه را برای ما به منظور آزمودن این موضوع که آیا ما می توانیم به یک موافقتنامۀ جامع دست یابیم می گشاید.

چه لزومی برای موافقتنامه گام نخست وجود داشت؟ ما معتقدیم که این مسئله بسیار حائز اهمیت است که ایران در طی گفتگوها قادر به پیشرفت در برنامه هسته ای خود نباشد. یکی از نگرانی ها در گذشته این بوده است که ایران از گفتگوها به عنوان پوششی برای پیشبرد برنامه خود استفاده می کند، و در واقع اگر ما به چنین موافقتنامه ای دست نمی یافتیم، ایران می توانست در ظرف شش ماه آینده پیشرفت مهمی در انباشت ذخایر خود و تولید سانتریفوژهای پیشرفته به دست آورد، و آنها به سمت راه اندازی راکتور خود در اراک به پیش بروند. این نتیجه ای است که ما با این موافقتنامه از آن کار با متوقف ساختن پیشرفت برنامه و به عقب برگرداندن آن، جلوگیری کردیم.

اکنون، من به عناصر تشکلۀ این گام نخست خواهم پرداخت. سپس همکارم می تواند راجع به سبک شدن تحریم ها صحبت کند. و پس از آن من چند کلمه ای درباره راه حل جامعی که ما پیگیری می کنیم صحبت خواهم کرد. و سرانجام به پرسش های شما پاسخ خواهیم داد.

نخست، ایران متعهد شده است که تمامی غنی سازی بالای 5 درصد خود را متوقف سازد و ارتباطات فنی مورد نیاز برای غنی سازی بالاتر از 5 درصد را کنار گذارد. ایران همچنین متعهد شده است که ذخیره خود را از اورانیومی که نزدیک به 20 درصدی غنی شده است خنثی کند، این مسئله البته، از جمله نگرانی های اصلی ما در ارتباط با ذخیره اورانیوم آنها بوده است. ایران ذخیر خود را به زیر 5 درصد رقیق خواهد کرد، یا تمام ذخیره 20 درصدی اورانیوم غنی سازی شده خود را قبل از پایان این دوره شش ماهه به شکلی تبدیل می کند که برای غنی سازی بیشتر مناسب نباشد.

بنا بر این، من به طور مشخص تنها به عناصری که اشاره شد می پردازم: ایران سانتریفیوژهای اضافی از هیچ نوعی نصب نخواهد کرد. ایران سانتریفیوژهای نسل جدید را برای غنی سازی اورانیوم نصب یا استفاده نخواهد کرد. ایران تقریبا نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در نطنز و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فردو را بدون نصب رها خواهد کرد و بنا بر این، آنها نمی توانند برای غنی سازی اورانیوم مورد استفاده قرار گیرند. ایران تولید سانتریفیوژهای خود را به جایگزین ساختن دستگاه های از کار افتاده محدود خواهد کرد به طوری که ایران نمی تواند از این شش ماه برای افزودن سانتریفیوژهای جدید استفاده کند. و ایران تآسیسات غنی سازی اضافی را احداث نخواهد کرد.

ایران همچنین متعهد به متوقف ساختن افزایش ذخیره 3.5 درصدی خود متعهد است. و این نکته مهمی است، زیرا آنها نه تنها ذخیره 20 درصدی خود را خنثی می کنند، بلکه در پایان دوره شش ماهه، نمی توانند ذخیره 3.5 درصدی خود را افزایش دهند. پس این ترتیب امکان متوقف ساختن غنی سازی 20 درصدی و متوقف ساختن هر گونه افزایش ذخیره 3.5 درصدی را ممکن می سازد.

علاوه بر این، ایران متعهد شده است که پیشرفت بیشتری در فعالیت های خود در اراک نداشته باشد، و پیشرفت در زمینه ساخت پلوتونیوم خود را متوقف سازد. ایران به فعالیت در راکتور اراک ادامه نخواهد داد. ایران سوخت برای راکتور اراک فراهم نخواهد آورد. ایران تولید سوخت برای راکتور اراک را متوقف خواهد کرد. هیچ آزمایش دیگری در راکتور اراک انجام نخواهد شد. ایران هیچ بخش اضافی در راکتور اراک نصب نخواهد کرد. ایران سوخت و آب سنگین را به محل راکتور منتقل نخواهد کرد. ایران هیچ تسهیلاتی را قادر به بازفرآوری باشد احداث نخواهد کرد. و بدون بازفرآوری، ایران نمی تواند پلوتونیوم را از سوخت استفاده شده جدا سازد.

بنا بر این، با بیان این نکات تا همین جا، اساسا سه مسیر متفاوت در جهت ساخت بمب که موجب نگرانی ما است وجود دارد. یکی ذخیره غنی سازی شده 20 درصدی – دخیره 20 درصدی اورانیوم غنی سازی شده است. این قسمت بر اساس این موافقتنامه در شش ماه آینده از میان برداشته می شود. مسئله دیگر، ترکیب ذخیرۀ 3.5 درصدی با سانتریفیوژهای پیشرفته ای است که ایران تولید کرده است و در صورت نصب آنها و فعالیت در آن جهت. این فرایند نیز با این موافقتنامه متوقف می شود، زیرا آنها نمی توانند بر ذخیره 3.5 درصدی بیافزایند یا سانتریفیوژهای پیشرفته را نصب کنند.

و پس از آن، بخش سومی که نگرانی در زمینه آن وجود داشت راکتور اراک بود. و این راکتور مسیر جدیدی برای دستیابی به راکتور آّب سنگین و دنبال کردن فرایند تولید پلوتونیوم برای ساخت سلاح. در اختیار آنها می گذارد. این فعالیت متوقف می شود.

پس اینها امتیازهای مهمی هستند و مهم ترین پیشرفت در زمینه متوقف ساختن برنامه تولید اورانیوم در یک دهه به شمار می روند.

در کنار توافق های به دست آمده، شفافیت بی سابقه و نظارت گسترده بر برنامه ایران وجود دارد. ایران متعهد به فراهم آوردن دسترسی روزانه به تاسیسات نطنز و فردو توسط بازرسان IAEA است. این گونه دسترسی روزانه به بازرسان اجازه خواهد داد تا تصاویر دوربین های نظارتی را برای حصول اطمینان از نظارت گسترده مورد بررسی قرار دهند. این دسترسی، شفافیت بیشتری را در زمینه غنی سازی در این مکان ها فراهم خواهد آورد و البته زمان تشخیص هر گونه عدم پیروی از توافقات صورت گرفته را کاهش خواهد داد و بنا بر این همچنین امکان مشاهده تاسیسات را به شکلی که بتوان بلافاصله هر گونه تلاش برای عدم پیروی یا، البته، نقض موافقتنامه را مورد شناسایی قرار داد فراهم می آورد.

IAEA همچنین به تاسیسات مونتاژ سانتریفیوژها و نیز به تولید پروانه های سانتریفیوژها و تاسیسات انباشت، و به معادن و کارخانه های اورانیوم دسترسی خواهد داشت. پس این نکته حائز اهمیت است که اینها تنها بازرسی و دسترسی به تاسیسات هسته ای نیستند؛ ما همچنین به تأسیسات تولید ، چه برای تولید سانتریفیوژ و چه برای مواد خام در معادن و کارخانه های تولید اورانیوم باشد دسترسی داریم. این نوعی نظارت نسبت به آنچه اکه امروز داریم گسترده تر است و این نیز بخش مهمی از این موافقتنامه است.

علاوه بر این، ایران موافقت کرده است اطلاعات در زمینه طراحی راکتور اراک را که ما مدت ها به دنبال آن بوده ایم ارائه کند. این مسئله به ما اطلاعاتی درباره این راکتور که در گذشته در دسترس قرار نداشته است می دهد. آنها امکان دسترسی بیشتر بازرسان را به راکتور اراک فراهم خواهند آورد، و داده ها و اطلاعات مهم خاصی را که در پروتکل الحاقی ایران در موافقتنامه حفظ ایمنی با آژانس بین المللی انرژی اتمی و کد اصلاح شده 3.1 ارائه شده است در اختیارخواهند گذاشت.

بنا بر این بار دیگر تاکید می کنم که با توجه به تمامی این جوانب، این گام های بازرسی و حقیقت آزمایی، البته، به ما امکان شناسایی هر گونه عدم پیروای ایران از این موافقتنامه، و امکان دسترسی بی سابقه ای به تاسیسات آنها را خواهد داد، و صادقانه بگویم، به ما اجازه خواهد داد تا اطلاعات بیشتری درباره برنامه ایران و عناصر گوناگون آن به دست آوریم.

آژانس بین المللی انرژی اتمی IAEA بسیاری از این مراحل بازرسی را با توجه به نقش خود در ایران انجام خواهد داد، اما علاوه بر آن، گروه 1+5 متعهد شده است در ایران کمیسیون مشترکی تشکیل دهد که برای نظارت بر اجرا و مسائلی که ممکن ایجاد شود با IAEA همکاری خواهد کرد. بنا بر این، این کمیسیون مشترک برای تسهیل اجرای قطعنامه های گذشته و فعلی در ارتباط با برنامه هسته ای ایران، از جمله در زمینه بُعد نظامی برنامه هسته ای ایران و فعالیت های ایران در پارچین همکاری خواهد کرد. پس این موضوع حائز اهمیت است که در این دوره چند ماهه، ما به تمام آن پرسش هایی که درباره امکان بُعد نظامی مرتبط با فعالیت های ایران داریم خواهیم پرداخت.

بنا بر این، بار دیگر، تمام این موارد را قرار ، از جمله توقف فعالیت های برنامه ایران، به عقب برگرداندن عناصر مهم و خاصی از آن، و نظارت جامع و سرزده در کنار هم قرار می دهیم.

با بیان این نکته، من ادامه سخن را به همکارم واگذار می کنم تا در زمینه بخش شده تسهیلات منظور شده توضیحاتی در اختیار بگذارد.

مقام بلندپایه دولتی: متشکرم، و بعد از ظهر همگی به خیر. من مایلم درباره تسهیلات محدود ارائه شده در این موافقتنامه که بنا بر ارزیابی ما حداکثربه ارزش 6 یا 7 میلیارد دلار خواهد بود صحبت کنم.

اجزای این تسهیلات از این قرارند: ما تلاش برای کاهش بیشتر فروش نفت خام ایران را متوقف خواهیم ساخت. این بدان معنی است که صادرات نفت ایران در سطح فعلی آن در حدود 1 میلیون بشکه در روز باقی خواهد ماند، که 60 درصد کمتر از زمانی است که تحریم های ما در اواخر سال 2011 اعمال شد. و با یک استثناء، درآمدی که ایران در شش ماه آینده از این فروش به دست می آورد همچنان به دلیل تحریم های ما محدود خواهد بود، به این معنی که این پول ها به ایران بازگردانده نخواهد شد یا از طریق مرز انتقال نخواهد یافت.

استثناء در این مورد آن است که ما به ایران اجازه خواهیم داد تا 4.2 میلیارد دلار از درآمد به دست آمده از این فروش را به صورت قسطی در ظرف شش ماه منتقل سازد.

ما تحریم های ایالات متحده بر صادرات پتروشیمی ایران را به حالت تعلیق در خواهیم آورد. این امر به ایران اجازه خواهد داد تا مقداری درآمد ، که بنا به تخمین ما حداکثر یک میلیارد دلار درآمد تازه در ظرف شش ماه خواهد بود کسب کند. ما تحریم های ایالات متحده را بر تجارت طلا و فلزات گرانبها به حالت تعلیق در خواهیم آورد. هیچ ارزش اقتصادی از این طریق ایران وجود نخواهد داشت زیرا ایران مجبور خواهد بود ارز خارجی محدود خود را برای خرید هر بار خرید طلا خرج کند. ایران نمی تواند از درآمدهای محدود نفتی برای خرید طلا استفاده کند.

ما تحریم های ایالات متحده بر صنعت خودروسازی ایران را به حالت تعلیق در می آوریم. این تعلیق می تواند منافع اندکی برای ایران به میزان 500 میلیون دلار در بر داشته باشد و این در صورتی است که ایران بتواند سطوح قبلی تولید خود را از سر گیرد و صادرات خودرو خود را احیاء کند. با این همه، صنعت خودروسازی ایران با مشکلات بسیاری که فراتر از تحریم ها است دست به گریبان است، و بسیاری از این مشکلات باید قبل از این که ایران بتواند از این تسهیلات بهره مند گردد، برطرف شوند. علاوه بر این، ایران نیاز به استفاده از مقداری ارز محدود برای ابزارهای ماشین که از خارج وارد می کند دارد.

ما اجازه دسترسی به مبلغ 400 میلیون دلار را برای کمک دولتی به شهریه دانشجویی خواهیم داد که از منابع مالی محدود ایران در خارج فراهم می شود و به طور مستقیم به موسسه هایی آموزشی در کشورهای ثالث برای هزینه های شهریه دانشجویان ایرانی پرداخت می شود. ما مجوز تعمیرات مربوط به ایمنی و بازرسی برای برخی از خطوط هوایی داخل ایران را خواهیم داد، و ما یک مسیر مالی برای تسهیل در تجارت انسان دوستانه برای غذا، محصولات کشاورزی، دارو، و تجهیزات پزشکی برای نیازهای داخلی ایران برقرار خواهیم کرد. این داد و ستدهای انسان دوستانه به صورت روشن توسط کنگره از تحریم ها معاف شده بودند، بنا بر این، تسهیلات مذکورهیچ منبع جدیدی برای دسترسی به سرمایه فراهم نمی آورد.

سرانجام این که ، تا جایی که نظام سیاسی ما امکان پذیر باشد، ما متعهد به خودداری از اعمال تحریم های جدید در ارتباط با برنامه هسته ای شده ایم. این امر ما را از اجرا و اعمال تحریم های موجود مربوط به برنامه هسته ای بازنمی دارد، و البته این کار را انجام خواهیم داد، یا مانع ما از اعمال تحریم های که مرتبط با حمایت ایران از تروریسم و نقض حقوق بشر نمی شود.

اجازه دهید به چند نکته دیگر نیز اشاره کنم. نخست و مهم تر از همه، تسهیلات فراهم شده محدود، موقت، هدفمند و برگشت پذیر هستند. این تسهیلات به گونه ای طراحی شده اند که اصل ساختار اصلی تحریم های ما، تحریم هایی که تاثیر بسیاری داشته اند – تحریم های نفتی، بانکی و مالی – به قوت خود باقی خواهند ماند. پس این توافق از این جنبه مهم محدود است.

این تسهیلات همچنین از این نظر محدود اند که در پایان دوره شش ماهه به پایان خواهند رسید. و از این نظر هدفمند هستند که به ایران اجازه دسترسی به بخشی از منابع مالی را به شکلی کنترل شده و قابل کنترل می دهند، و اجازه فعالیت تجاری بیشتر را در موارد خاص با دسترسی های بسیار محدود برای ایرانی ها فراهم می کند. این تسهیلات اجازه هیچ فعالیت مالی یا اقتصادی نا محدودی را به ایران نمی دهند.

و این تسهیلات برگشت پذیر هستند. اگر ایران به تعهدات خود پایبند نباشد، بخش مالی، که به طور تزایدی منظور شده است برداشته خواهد شد، و تحریم هایی که به حالت تعلیق درآمده اند می توانند به وضعیت قبل خود بازگردند.

دوم این که، تسهیلاتی که ایران بر اساس این موافقتنامه دریافت می کند از نظر اقتصادی ناچیز هستند. ارزش کامل این توافق، همان گونه که گفتم، در حدود 6 تا 7 میلیارد دلار است. این را با فشار اقتصادی که ایران هم اکنون با آن مواجه است مقایسه کنید. طی سال گذشته، اقتصاد ایران تا بیش از 5 درصد انقباض داشته است. پول رایج کشور، ریال، در حدود 60 درصد ارزش خود در برابر دلار را در مقایسه با سال 2011 از دست داده است. تورم نزدیک 40 درصد است. ایران در رکود اقتصادی عمیقی به سر می برد. بیشتر بانک های عمده ایران، از جمله بانک مرکزی، به دلیل تحریم های ما قادر به تجارت بین المللی نیستند. و به دلیل تحریم های ما، اکثریت قریب به اتفاق دارایی های 100 میلیارد دلاری ایران محدود یا غیر قابل دسترس هستند.

صادرات نفتی ایران در حال حاضر تنها در حدود 1 میلیون بشکه در روز است. این مقدار، همان طور که قبلا اشاره کردم، نسبت به 2.5 میلیون بشکه در سال 2011، به میزان60 درصد کاهش داشته است، و در حدود 5 میلیارد دلار در ماه از درآمد ایران کاسته شده است. در حقیقت، در طی دو سال گذشته، ایران قادر به کسب درآمد در حدود 100 میلیارد دلار از محل فروش نفت نبوده است. این درآمد از دست رفته ای است که ایران هرگز قادر به جبران آن نیست.

هیچ یک از این موارد با این موافقتنامه تغییری نخواهد کرد. در حقیقت، با نگاه به آینده در طی دوره شش ماهۀ بعد از این گام نخست، تحریم های نفتی ما همچنان برای ایران در حدود 30 میلیارد دلار هزینه ، یا به عبارت دیگر، نزدیک به 5 میلیارد دلار در ماه کاهش درآمد خواهد داشت. در زمینه درآمد نفتی که ایران در طی این مدت به دست می آورد، این منابع مالی همچنان به دلیل تحریم های موجود ما، در حساب های خارجی از نظر قابلیت دسترسی محدود خواهد ماند.

بنا بر این، تنها با نگاه به درآمد نفتی، ایران در حقیقت در پایان این توافق شش ماهه همچنان در وضعیت بدتری خواهد بود. ذخایر کنترل شده خارجی این کشور همچنان رو به افزایش خواهد بود و شکاف موجود در بودجه آن – که تخمین زده می شود در حدود 36 میلیارد دلار باشد – پر نخواهد شد. علاوه بر این، تسهیلاتی که راجع به آن صحبت کردم، تمامی تسهیلاتی است که در نظر گرفته شده است. بقیۀ تحریم ها به قوت خود باقی خواهند ماند و با شدت اعمال خواهند شد.

بنا بر این، علاوه بر تحریم هایی که میزان فروش نفت ایران را محدود می سازد، تحریم های ما علیه بانک مرکزی ایران و تقریبا 24 بانک عمده و عوامل مالی عمده ایران همچنان پا بر جا خواهد بود. این بانک ها همچنان از امکانات انتقال بانکی توسط سوئیفت (SWIFT) محروم خواهند بود – به این معنی که امکان دسترسی به خدمات جهانی ارتباطات مالی بین بانکها را از طریق سوئیف نخواهند داشت.

تحریم های مهم دیگر ما که هر شرکت و فعالیت اقتصادی طرف معامله با بانک های تحریم شده، اشخاص یا نهادها در ایران به قطع ارتباط با نظام مالی ایالات متحده تهدید می کند، به قوت خود باقی خواهد ماند. تحریم های اعمال شده علیه 600 تن از افراد و نهادهایی که از برنامه هستهای یا موشک بالستیکی ایران حمایت می کنند همچنان باقی خواهد ماند. تحریم ها بر بخش های اقتصادی ایران، از جمله کشتی رانی و کشتی سازی به قویت خود باقی خواهد ماند. تحریم ها بر سرمایه گذاری های بلند مدت برای ارائه خدمات فنی برای بخش انرژی ایران همچنان باقی خواهد ماند.

محدودیت های بلند مدت و گسترده ایالات متحده بر تجارت ایران ، که ایران را از دسترسی به تقریبا به تمام داد و ستدهای خود با بزرگترین اقتصادهای جهان محروم می سازد، به قوت خود باقی خواهد ماند . تمام تحریم های شورای امنیت سازمان ملل و اتحادیه اروپا همچنان به جای خودباقی خواهد ماند. و تمام تحریم های هدفمند ما که با حمایت دولت ایران از تروریسم، و نقش بی ثبات کننده در جنگ در سوریه ارتباط دارد، و به دلیل نقض حقوق بشر، علاوه بر نگرانی های دیگر، همچنان اعمال خواهد شد.

و یک نکته پایانی دیگر. ما با حسن نیست کامل برای انجام تعهدات خودمان بر اساس این موافقتنامه تلاش خواهیم کرد. اگر ایران به الزامات خود پایبند باشد، از این موافقتنامه سود خواهد برد. اما در همان حال، ما چشم خود را به روی تخطی از تحریم ها، دور زدن آنها یا هر تلاش دیگری برای بهره بردن از این موقعیت توسط هیچ کس یا هیچ شخص یا نهاد دیگری در هر کجا نخواهیم بست.

همان طور که گفتم، بخش عمده تحریم های ما به قوت خود باقی خواهند ماند. و همان گونه که رئیس جمهوری امروز بعد از ظهر گفت، شما می توانید اطمینان داشته باشید که این تحریم ها به شدت اعمال خواهند شد.

مقام بلندپایه دولتی: بسیار خوب. من به سرعت درباره این بخش جامع صحبت می کنم، و سپس به پرسش های شما پاسخ خواهم گفت.

خوب، نخست این که، اساسا آنچه هم اکنون در حال انجام گرفتن است این است که ما در این چهارچوب شش ماهه می خواهیم ببینیم آیا می توانیم به راه حل جامعی دست یابیم. این نکته مهمی است که این موافقتنامه که دوره آن شش ماه است تنها در صورتی که هر دو طرف درباره آن به توافق برسند ادامه خواهد یافت. بنا بر این توافق، به عنوان گام اول تاریخ انقضایی دارد، مگر این که به راه حل جامعی دسترسی پیدا شود و یا این که توافق به موجب موافقت متقابل ادامه یابد.

از نظر وضعیت پایانی، ما حقی برای ایران برای غنی سازی اورانیوم نمی شناسیم. این موضوع البته به طور مشخص در گفتگوها مورد بحث بود. آنچه ما همراه ایرانی ها و گروه 1+5 در شش ماه آینده به دنبال آن هستیم این است که آیا توافقی برای یک راه حل جامع که به ما در مورد صلح آمیز بودن برنامه ایران اطمینان دهد می تواند به دست آید.

و در ارتباط با وضعیت پایانی، مسائل بسیاری وجود دارد که ما باید به آنها بپردازیم. من به این نکته اشاره می کنم که موافقتنامه موضوع را روشن ساخته است که ایران باید قطعنامه های مشخص شورای امنیت سازمان ملل را که آنها در گذشته آنها را در طی مذاکرات غیر قانونی می خواندند مورد توجه قرار دهند. بنا بر این، وضعیت پایانی که بتوان به آن دست یافت وجود ندارد، مگر این که ما بر اساس قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل به پیش برویم.

علاوه بر این، هیچ توافقی در ارتباط با وضعیت پایانی تا زمانی که در مورد همه مسائل توافق حاصل نشود، صورت نگرفته است. بنا بر این، هنگامی که به مسئله وضعیت پایانی ، شامل مواردی که امروز به آنها اشاره شد برسیم، و ما می توانیم درباره آنها به بحث بپردازیم، این مسائل تا زمانی که ما به راه حلی جامع دست پیدا کنیم مورد توافق قرار نگرفته است، و این خود بار دیگر به ما این اطمینان می بدهد که برنامه ایران صلح آمیز است.

با این همه، ما همان گونه که رئیس جمهوری بیان کرد، در اینجا به فرصتی دست پیدا کرده ایم – هدف ما همواره حل این مسئله به صورت مسالمت آمیز از طریق راه حل دیپلماتیک بوده است، زیرا ما معتقدیم که این راه پایدارتری برای حل این مشکل است، چون دیپلماسی به شما اطمینان می دهد که به توافقی دست یافته اید که قابل بررسی است و محدودیت ها و الزاماتی برای برنامه ایران به همراه دارد که می تواند در طی زمان کنترل شود؛ و البته به همین شکل، هزینه ها و پیامدهای سنگین کار ناشی از اقدام نظامی بالقوه، در صورتی که به درگیری بیانجامد، نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

پس این فرصتی است که ما می خواهیم از آن استفاده کنیم، اما تصور نکنید که انجام این توافق کار آسانی است. گفتگوهای سختی در پیش خواهد بود، ما می خواهیم حداکثر سعی خود را به کارببندیم.

و با بیان این نکات، به پرسش های شما می پردازیم.

پرسش: بسیار متشکرم. تا چه اندازه واقع گرایانه است که در صورت عدم توافق، تحریم ها دوباره از سر گرفته شود؟

مقام بلندپایه دولتی: من به یک نکته اشاره می کنم، و سپس همکارم ممکن است توضیح بیشتری در این باره بدهد. هدف تحریم ها این نبوده است که تنها تحریم ها ادامه پیدا کند. هدف این تحریم ها تغییر در محاسبات دولت ایران بوده است. ما دریافتیم که با انتخاب رئیس جمهوی جدید که با دستور کار انتخاباتی او پایان دادن به تحریم ها بود، سیاست خارجی متعادل تری نسبت به غرب دنبال می شود. و ما فرصتی به دست آورده ایم، بهترین فرصتی که در پنج سال گذشته داشته ایم، تا این موضوع را که آیا می توانیم به یک راه حل دیپلماتیک برسیم مورد آزمایش قرار دهیم.

ما در دور سوم گفتگوها در ژنو به توافق دست یافتیم. توه به این نکته اهمیت دارد که تنها تحریم های یک جانبه نبوده است که اقتصاد ایران را در تنگنا قرار داده است. برای نمونه، آنچه باعث این تغییر شد همکاری کشورهای سرتاسر جهان در اعمال تحریم ها و کاهش خرید نفت از ایران بود. اما دلیل این که این کشورها با ما همکاری کردند این بود که آنها می خواستند از راه حلی دیپلماتیک حمایت کنند زیرا برای جهان کاملا روشن بود که ایران در گفتگوهای قبلی بسیار سرسختی نشان می داد.

نکته ای که مطرح کرده ایم این است که اگر ما در اینجا از انجام گفتگوها فاصله می گرفتیم، اگر قبل از این که از دیپلماسی استفاده کرده باشیم به تحریم های یک جانبه دیگری روی می آوردیم، اراده سیاسی از طرف شرکای ما به گونه ای دشوار مورد آزمون قرار می گرفت، و اساسا، شما شاهد برداشتن تحریم ها از سوی این کشورهایی می شدید که احساس می کردند ما با حسن نیست به گفتگوها روی نیاورد تیم.

و بنا بر این، خطر عدم استفاده از دیپلماسی، که استفاده از آن از ابتدا مد نظر بود، باعث می شد که ایالات متحده نه تنها از شرکای گروه 1+5، بلکه از دیگر کشورهای سرتاسر جهان فاصله بگیرد. و این مسئله می توانست توانایی ما در ایجاد ائتلافی که در طی اعمال تحریم ها به آن رسیده بودیم به مخاطره اندازد.

نمی دانم شما مایلید که چیزی دیگری به آن بیافزایید؟

مقام بلندپایه دولتی: نه، فکر می کنم آنچه گفته شد کاملا صحیح است. تاثیر تحریم های اعمال شده تنها وابسته به قدرت تحریم های ما و تاثیر قوی آن نیست – اگرچه این جنبه مهمی از آن است – تاثیر آن همچنین، به این دلیل است که ما جامعه جهانی را تشویق به پیوستن به ما در این تلاش کرده ایم، و بنا بر این، ما همکاری دواطلبانه و همکاری زیادی با دیگران را در سرتاسر جهان داریم و این امر تا حد بسیار زیادی وابسته به این مسئله بوده است که رویکرد ما به تحریم ها به شکل منطقی صورت می گیرد و تنها اعمال تحریم به خاطر تحریم نیست.

من فکر می کنم که که خطری آشکاری در چنین رویکردی وجود دارد – دشوار است که آن را مطلوب بدانیم، اما روشن است که اگر ما از این فرصت چشم بپوشیم و تنها به صورت یک جانبه به تحریم ها ادامه دهیم، آنگاه ائتلاف بین المللی پایدار نخواهد ماند.

پرسش: از هر شما به خاطر پاسخ به این سؤال بسیار سپاسگزارم. پاسخ شما به استدلالی که اسراییلی ها در این باره می کنند چیست – و شما فردا سخنان نخست وزیر را خواهید شیند، من مطمئن هستم – که این مسئله در واقع موجب تضعیف فشار وارده از سوی ما می شود زیرا تحریم ها اثر خود را گذاشته بودند، و ایران خیلی در این باره جدی بود و اکنون ایران و کشورهای دیگر می دانند، و تجارت های سرتاسر جهان خواهند دانست که ایران به وضعیت نخست خود باز می گردد و آنها می توانند به گونه ای موفقیت آمیز تحریم ها را دور بزنند، و شما این را مشاهده خواهید کرد -- خواهید دید که تغییر بزرگی در ارزش ریال ایجاد خواهد شد و شاهد قابلیت انعطاف پذیری بسیار بیشتری برای ایران خواهید بود.

مقام بلند پایه دولتی: آندریا، در پاسخ به سوال شما، به چند نکته اشاره خواهم کرد، و مطمئن هستم که همکارم مطالبی را به آن خواهد افزود.

نخست این که، اگر بخواهیم یک قدری به عقب بازگردیم، ما معتقدیم که هدف این موافقتنامه برطرف ساختن نگرانی هایی بوده است که اسراییل در طی چند سال گذشته مطرح ساخته است. ابتدا، اسراییل از این که ایران بتواند از گفتگوها برای سرپوش گذاشتن برای ادامه برنامه خود استفاده کند ابراز نگرانی کرده است. ما برنامه آنها را در مسیر که به پیش می رفت متوقف ساختیم و برخی عناصر این برنامه را همزمان با آزمودن این که آیا می توانیم به توافقی دست یابیم، به عقب بازگرداندیم.

نخست وزیر در گذشته درباره رشد ذخیر 20 درصدی اورانیوم غنی سازی شده ابراز نگرانی کرده است. این موافقتنامه، انباشت موجود را خنثی می سازد، و یکی از مهم ترین راههای ایران برای دست یافتن به بمب هسته ای را از میان می برد.

ما و اسراییل نگران راه اندازی راکتور اراک یا دلایل گوناگون از جمله این حقیقت که این مسئله باعث روند تولید پلوتونیوم برای ساخت سلاح می شود بودیم. و ما معتقدیم که این موافقتنامه برای نخستین بار ادامه کار راکتور اراک را همزمان با ایجاد فضا برای انجام گفتگوها متوقف می سازد.

ما درباره برداشتن گام نخست یا موافقتنامه نهایی اختلاف تاکتیکی داشتیم. صادقانه بگویم، ما معتقد بودیم که شما از همان ابتدا به موافقتنامه نهایی دست پیدا نمی کنید، بنا بر این، ما نیاز به انجام این کار برای متوقف ساختن پیشرفت ایران در این زمینه همزمان با ادامه گفتگوها برای دست یافتن به موافقتنامه نهایی داشتیم. و ما با اسراییلی ها مشورت خواهیم کرد. و پس از هر دور از این گفتگوها، ما با دوستان اسراییلی مان گفتگوی توجیهی داشتیم و من می توانم به شما بگویم که ایالات متحده اسراییل را در جریان مفاد این موافقتنامه گذاشته است.

من قبل از این ادامه گفتگو را به همکاری واگذار کنم، نکته ای را درباره تحریم ها بیان می کنم. نکته کوتاه من این است که فکر نمی کنم این موافقتنامه محدود و برگشت پذیر به یکباره ایران را به طرف مهمی تبدیل کند که برای سرمایه گذاری مناسب باشد. این تحریم ها همچنان به قوت خود باقی هستند و تحریم ها همچنین اعمال خواهند شد. و حتی در بخش هایی که موارد تعلیق محدودی برای دوره ای شش ماهه صورت گرفته است، این دقیقا فضای کاملا مثبتی برای سرمایه گذاری در آنجا فرام نمی کند.

اما ادامه بحث را به همکارم واگذار می کنم.

مقام بلندپایه دولتی: من با توجه به نکته آخری که به آن پرداخته شد، به دو نکته اشاره می کنم. ایران به وضعیت عادی خود برنگشته است و هر کسی که به اشتباه این گونه فکر می کند، من فکر می کنم با پیامدهای جدی مواجه خواهد شد.

موافقتنامه از نظر پیشرفت تجاری بیشتری که ایران بتواند به آن بپردازد بسیار محدود است. ایران قادر به فروش محصولات پتروشیمی و صادرات خودرو است. فقط همین؛ تمام. هیچ فعالیت تجاری دیگر که بر اساس این گام نخست به ایران اعطاء شده باشد وجود ندارد. و هر کسی که فکر می کند اکنون می تواند برای توسعه میداین نفتی وارد تجارت با ایران شود، در ساخت کشتی و کشتی سازی، یا در هر بخش دیگری که مورد تحریم قرار دارد با ایران همکاری کند ، فکر می کنم خیلی زود در خواهد یافت که ما در زمینه ادامه تحریم ها – ادامه شدید تحریم ها – تحریم هایی که به قوت خود باقی است بسیار جدی هستیم.

دوم این که، با توجه به تاثیر این موافقتنامه بر اقتصاد ایران، همان گونه که قبلا گفتم، ما این را از نظر اقتصادی مهم ارزیابی نمی کنیم. 6 یا 7 میلیارد دلار ارزش این موافقتنامه – که من فکر می کنم احتمالا در ارزش تجاری آن اغراق شده است – در شش ماه آینده ملموس باشد. و در مقایسه با نیاز مبادلۀ تجاری ایران که بیش از 10 برابر این مقدار است، کسری بودجه کشور که در حدود 35 میلیارد دلار است، این تسهیلات اقتصاد ایران را به تحرک در نخواهد آورد.

پرسش: تنها یک سوال. من می خواهم درباره حق غنی سازی یران توضیح دهید. وزیر امور خارجه قبلا گفت که هیچ حق غنی سازی در این سند ذکر نشده است. اما ما شنیده ایم که مقام های رسمی ایران ادعا می کنند که اگرچه به روشنی درباره این حق سخن گفته نشده است، اما به طور ضمنی حق غنی سازی وجود دارد. آیا می تواند دقیقا بگویید که این موافقتنامه چه می گوید یا چه نمی گوید؟ و آیا این نکته در دور بعدی گفتگو مسئله ساز خواهد شد اگر گروه 1+5 ادعا کند که حق غنی سازی وجود ندارد و ایرانی های مدعی چنین حقی شوند؟

مقام بلندپایه دولتی: بله، سوال خوبی است، مارک. همان گونه که می دانید، ایرانی ها این مطلب را از مدتی پیش بیان داشته اند. و حقیقت این است که بر اساس سیاست موجود، ایالات متحده حق غنی سازی برای دولت ایران را به رسمیت نشناخته است، و قصد چنین کاری را هم ندارد. این سند هیچ چیز درباره به رسمیت شناختن حق غنی سازی نمی گوید.

از نظر وضعیت پایانی، آنچه اساسا شش ماه آینده مشخص خواهد کرد این است که آیا می توانبه موافقتنامه ای که به برنامه ایران بپردازد و به ما اطمینان دهد که برنامه ایران صلح آمیز است؛ موافقتنامه ای که محدودیت ها و الزاماتی را برای برنامه ایران مقرر سازد و معیارهای قابل حقیقت آزمایی کاملا مشخصی را تعیین کند دست یافت ،به طوری که ما اطمینان را دهد که ایران نمی تواند از برنامه خود برای توسعه سلاح هسته ای استفاده کند.

ما باید در این دوره شش ماهه برای امکان دست یافتن به چنین هدفی با اعطای نوعی امکان محدود برای غنی سازی برای ایران به گفتگو بپردازیم. اما نکته در اینجاست که هیچ موضوعی تا زمانی که همه چیز مورد توافق قرار گیرد، مورد توافق نخواهد بود. بنا بر این، هیچ چیز در این موافقتنامه نیست که از نظر وضعیت پایانی به آنها امکانی را اعطاء کند، مگر این که ، از بابت اراک، درباره فردو، از بابت نطنز، با محدودیت های سخت و الزمات از نظر نوع برنامه ای که ایرانی ها در دست انجام دارند و نیز در زمینه اقدامات مربوط به تایید آن، نگرانی های ما بر طرف گردد.

پس این آن چیزی است که شش ماه آینده به آن خواهیم پرداخت: این که آیا می توانیم درباره موافقتنامه پایانی صحبت کنیم چیزی است که به صورت چند جانبه توسط گروه 1+5 و دولت ایران مشخص خواهد شد. این موافقتنامه شامل حق ایران برای غنی سازی از طرف ما نخواهد بود، زیرا ما حق غنی سازی را بر اساس NPT برای ایران به رسمیت نمی شناسیم.

پس این آن چیزی است که باید در شش ماه آینده به آن بپردازیم. ما همچنین -- باید به چند نکته ای که قبلا اشاره کردم بپردازم – ما روشن ساخته ایم که قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل باید همچنان مد نظر قرار گیرد و این که چیزی است که ایران باید در شش ماه آینده مورد توجه قرار دهد؛ و نیز، ایران باید پایبند به الزامات خود بر اساس NPT و الزاماتش در قبال IAEA باشد. بنا بر این، این جنبه ها از تعهدات ایران به جامعه بین المللی به قوت خود باقی است و باید مورد نظر قرار گیرد.

ولی ما خواهیم دید که آیا می توانیم به موافقتنامه نهایی دست یابیم که به ایران اجازه برخورداری از انرژی صلح آمیز هسته ای را بدهد، دسترسی به انرژی صلح آمیز هسته ای و به طور واضح برخی از اجزای داخلی یک برنامه هسته ای برای استفادۀّ صلح آمیز هسته ای مانند نیروی برق همراه بعضی محدودیت ها و معیارهای قابل بررسی و قابل قبول به طوری که ما از صلح آمیز بودن برنامه آنها اطمینان حاصل کنیم.

و دوباره بگویم، این دقیقا همان چیزی است که در شش ماه آینده مورد گفتگو قرار خواهد گرفت. اما این موضوع بیانگر حق ایران برای غنی سازی نیست.

موضوع دیگری که می خواستم بر آن تاکید کنم این است که من قبلا گفتم که موافقتنامه گام نخست، یک وضعیت دائمی نیست. این موافقتنامه تاریخ اقضای شش ماهه دارد مگر این که ما به راه حلی جامع دست یابیم، یا این که تصمیمی بگیریم که همه برای ادامه گفتگوهای گام نخست جدا از جدول زمانی درباره آن به توافق برسند.

بنا بر این، بار دیگر تاکید می کنم، این مسئله بدان معنی است که ایران در این موافقتنامه گام نخست نمی تواند به هیچ نکته ای در این باره به عنوان نوعی تصدیق دائم در زمینه قابلیت هسته ای جاری خود استناد کند. این یک وضعیت جدید نیست.

پرسش: از شما به خاطر شرکت در این گفتگوی تلفنی دیر وقت سپاسگزارم. گزارشی از خبرگزاری آسوشیتدپرس در همین چند دقیقه پیش انتشار یافته است که می گوید در ماهها قبل از این موافتنامه و مسلما ماهها قبل از انجام گفتگوها در ژنو، گفتگوهایی در سطح مقام های بلندپایه وجود داشته است. کنجکاوم بدانم که آیا می توانید در این زمینه اطلاعاتی را در اختیار ما قرار دهید.

مقام بلند پایه دولتی: البته جیم. من تازه از این موضوع مطلع شدم. تنها چند کلمه ای در این باره خواهم گفت. نخست، هنگامی که پرزیدنت روحانی انتخاب شد و به پیمودن مسیر جدیدی اشاره کرد، ما تصمیم گرفتیم این موضوع را جدی بگیریم و آن را بیازماییم. و این تلاش با نامه پرزیدنت اوباما به پرزیدنت روحانی آغاز شد، که البته ما آن را به صورت عمومی اعلام کردیم.

نکته دومی که بیان کردم این است که ایالات متحده همواره روشن ساخته است که گروه 1+5 مسیر گفتگوها با ایران برای دست یافتن به یک توافق در زمینه مسئله هسته ای است. ما به طورهمزمان این موضوع را روشن ساخته ایم که از گفتگوهای دوجانبه با ایرانی ها که مکمل و ادامه گفتگوها با 1+5 استقبال می کنیم باشد. بنا بر این، بار دیگر می گویم که هر گفتگویی که ما به صورت دو جانبه با ایرانی ها داشته ایم به منظور تقویت و نهاتیا بخشی از گفتگوهای 1+5 بوده است.

و برخی از این گفتگوها کاملا به اطلاع عموم رسیده است. پرزیدنت اوباما با پرزیدنت روحانی صحبت کرد. کری، وزیر امور خارجه، دیدارهای دوجانبه ای با ظریف، وزیر امور خارجه، داشته است، وندی شرمن نشست های دوجانبه ای در حاشیه گفتگوهای 1+5 داشته است. علاوه بر این، ما همچین از زمان انتخاب پرزیدنت روحانی، گفتگوهای کوتاهی با هدف بحث پیرامون آنچه بعد می تواند در گفتگوهای 1+5 مطرح گردد، داشته ایم.

بنا بر این، در طی چند ماه گذشته با دیپلماسی بسیار فشرده در ماه سپتامبر، اکتبر و نوامبر امسال، ما گفتگوهای دوجانبه محدودی با ایرانی ها علاوه بر گفتگوهای انجام گرفته با گروه 1+5 داشته ایم و تاکید می کنم که این گفتگوها باهدف پیشرفت در دیدگاه هایی که ما می توانستیم در مذاکرات 1+5 به آنها بپردازیم انجام گرفت. و دور بعدی آن در گفتگوهای 1+5 ادامه یافت.

من همچنین مایلم اضافه کنم که گفتگوها دوجانبه ما با ایرانی ها تا انجا که محتوامربوط بوده است – ما شرکای خود را در گروه 1+ 5 در جریان آنها قرار داده ایم به طوری که آنها در جریان گفتگوی انجام شده ما بودند، همان گونه که گروه 1+5 مار را در جریان گفتگوهایی که آنها ممکن است با ایرانی ها داشته باشند قرار می دهند. ما همچنین دوستان اسراییلی خود را در جریان گفتگوهای مهم با ایرانی ها قرار دادیم. این موضوعی است که ما آن به اطلاع آنها می رسانیم همان گونه که درباره گفتگوهای 1+5 مبادرت به این کار می کنیم.

پرسش: من فقط می خواستم در زمینه تسهیلات اعطاء شده مربوط به تحریم های سوال کنم، تنها می خواستم توضیح شما را در این باره بشنوم که چرا شما معتقد نیستید که این مسئله نیازی به مجوز کنگره دارد. آیا می توانید این موضوع را کمی روشن سازید؟ در زمینه نگاه شما به کنگره، شما چگونه فکر می کنید که دیپلماسی رئیس جمهوری نیاز به جلوگیری از تحریم های بیشتر در ماه های آینده داشته باشد؟

مقام بلند پایه دولتی: چند نکته در این باره. نخست آنکه، تحریم هایی که توسط کنگره اعمال شده اند به قوت خود باقی خواهند بود، بنا بر این، ما مجبور به پرداختن به ساختار قانونی تحریم های نیستیم. و نیز، تسهیلات اعطاء شده محدود، همان گونه که همکار من بیان داشت، بسیار محدود، برگشت پذیر است و در ساختار تحریم هایی که ما وضع کرده ایم تغییری ایجاد نمی کند.

در ارتباط با تحریم های جدید، ما معتقدیم که وضع تحریم های جدید موجب تضعیف موافقتنامه می شود، و بر این باوریم که اعضای کنگره بر اهمیت این مسئله که آیا ما می توانیم در شش ماه آینده به راه حل جامعی دست یابیم، واقفند. و ما این گفتگوها را چندین هفته با کنگره داشته ایم. آنها کاملا در زمینه گفتگوهای انجام شده ما با ایرانی ها توجیه شدند. ما امشب با اعضای کنگره گفتگو داشتیم و در چند روز آینده به این گفتگوها ادامه خواهیم داد.

من تنها به بیان چند نکته می پردازم. نخست این که، اگر ایرانی ها موافقتنامه را نقض کنند، یا اگر ما نتوانیم به راه حلی جامع دست پیدا کنیم، همان گونه که بیان داشته ایم، تحریم های بیشتری را اعمال خواهیم کرد. بنا بر این، ما از همکاری کنگره در صورت نقض این موافقتنامه ، یا در صورتی که در این شش ماه ما به این باور برسیم که نمی توان به توافقی دست یافت، یا این که نباید به این گفتگوها ادامه بدهیم استقبال می کنیم. بنا بر این، گفتگوهای مستمری با کنگره خواهیم داشت.

اما بگذارید اعضای کنگره از طرف خود صحبت کنند. چیزی که من می گویم این است که بیشتر اعضای کنگره به وضوح بیان کرده اند که این مسئله باید به صورت صلح آمیز و از طریق دیپلماسی حل شود، و این را می گویم که آنها شرکای اصلی ما در وضع رژیم تحریم هایی بوده اند که امروز ما را به اینجا رسانده است. و همانطور که رئیس جمهوری گفت، ما بدون این تحریم ها به اینجا نمی رسیدیم. تحریم ها کمک کردند ایران را پای میز مذاکره بیاورند. اما فکر می کنم اعضای کنگره همچنین می دانند که نتیجه صلح آمیز در مورد این مسئله خیلی نسبت به جایگزین آن ارجحیت دارد، و به همین دلیل است که ما قصد داریم ظرف مدت شش ماه آینده همچنان این روش را امتحان کنیم.

و ما باید همچنان دلایل خود را برای کنگره عنوان کنیم، اما، باز هم، فکر می کنم اکثریت بزرگی از اعضای اعضای کنگره موافق هستند که راه حل صلح آمیز در مورد برنامه هسته ای ایران در جهت منافع ایالات متحده است، و استفاده از تحریم ها به عنوان اهرم فشار در این مذاکرات به جای انجام کاری که باعث به هم خوردن مذاکرات شود نیز به همان نحو در جهت منافع ایالات متحده است.

وقت داریم به یک سوال دیگر پاسخ دهیم.

پرسش: سلام، آقایان. متشکرم که به ما اجازه حضور در اینجا را دادید. می خواستم فقط روشن کنید، در مورد اسرائیل، آیا رئیس جمهوری در مورد این مسئله امشب با نتانیاهو به صورت مستقیم صحبت کرده است، و آیا شما هیچ اطمینانی از جانب اسرائیل دارید که آنها قصد ندارند ظرف شش ماه آینده دست به کاری بزنند؟

و بعد یک سوال فنی دارم. می توانید در مورد برداشته شدن تحریم های بیمه و کشتیرانی اتحادیه اروپا برای نشت نفت توضیحات بیشتری ارائه دهید؟ ما کمی از روی نسخه فارسی مختصری دربارۀ این قرارداد اطلاع داریم، اما این در برگۀ اطلاعات شما نیامده است، بنابراین، اگر بتوانید کمکی از نظر اطلاع رسانی در مورد این مسئله بکنید متشکر می شوم.

مقام بلند پایه دولتی: من به سوال اول پاسخ می دهم و بعد همکارم به سوال دوم جواب خواهد داد.

در مورد اسرائیل، می توانید مطمئن باشید که پرزیدنت اوباما با نخست وزیر نتانیاهو صحبت خواهد کرد، و در حقیقت، ما از هر نظر انتظار داریم که وی این کار را فردا انجام دهد – یا شاید شما بگویید امروز، چون همین الان هم دیگر یکشنبه است. ما پس از هر دور مذاکرات اسرائیل را در جریان آن قرار می دهیم و رئیس جمهوری اساسا پنج سال است که در مورد این موضوع با نخست وزیر نتانیاهو در حال گفتگو بوده است.

و بگذارید فقط این را بگویم. ما می دانیم که اختلاف نظرهایی وجود داشته است، اما هدف ما در اینجا یک چیز است، این که نگذاریم ایران به سلاح هسته ای دست یابد. این در جهت منافع آمریکا است؛ این در جهت منافع اسرائیل است؛ این در جهت منافع جهان است. این چیزی است که مذاکرات برای آن صورت می گیرد. و ما با روحیه صداقت زیاد روی این مسئله کار می کنیم و در هر سطحی گفتگو داشته ایم – از رئیس جمهوری تا وزیر تا مذاکره کنندگان مان، و همچنین در تاسیسات امنیتی، نظامی و اطلاعاتی مان – گفتگوهای بسیار سازمان یافته ای با دولت اسرائیل داشته ایم و همچنان به این کار ادامه می دهیم.

و باز هم می گویم، ما در نهایت، می دانیم و درک می کنیم چرا اسرائیل به خصوص ، با توجه به تهدیداتی که از طرف تهران در مورد اسرائیل مطرح شده اند در مورد ایران تردید دارد. می دانیم چرا اسرائیل می خواهد اطمینان حاصل کند که این بهترین معامله ممکن باشد و اطمینان یابد که ایران نمی تواند سلاح هسته ای تولید کند. یک نکته ای که اینجا ذکر می کنم این است که این فقط به معنای اطمینان کردن به دولت ایران نیست. اقدامات بازرسی سختگیرانه ای در طول این بازرسی های سرزده صورت می گیرند که می توانند این اطمینان را به وجود آورند که ایران به تعهدات خود تحت این توافقنامه عمل می کند.

من می گویم آنچه ما اکنون داریم دوره شش ماهه ای است که آزمایش کنیم آیا رهبری جدید ایران همچنان به تعهدات خود برای سوق دادن ایران در مسیری جدید ادامه می دهد یا نه. رئیس جمهوری ایران گفته است که آنها سلاح هسته ای تولید نخواهند کرد. رهبر ایران گفته است که فتوایی در مورد تولید سلاح هسته ای وجود دارد. چیزی که ما خواهیم فهمید این است که آیا می تواند راه حلی در قالب یک موافقتنامه وجود داشته باشد که بتواند این اطمینان را ایجاد کند که این برنامه صلح آمیز است. این برای ایالات متحده سودمند خواهد بود؛ برای جهان سودمند خواهد بود؛ و به اعتقاد ما، این برای امنیت اسرائیل، برای شرکای ما هم در خلیج و برای منطقه سودمند خواهد بود.

و با پاسخ همکارم به سوال دوم شما در همین جا به این جلسه خاتمه می دهیم.

مقام بلند پایه دولتی: بله، فقط خیلی مختصر، تدابیر مربوط تخفیف تحریم ها در اینجا، تا جایی که فعالیت تجاری اضافی وجود داشته باشد خدمات مرتبط را نیز پوشش دهد. بنابراین، استنباط من این است که – من خودم نسخه فارسی آن را ندیده ام – ولی اشاره ای که شد، با خدمات مرتبط درپیوند بود.

مقام بلند پایه دولتی: از حضور همگی شما در اینجا متشکرم. چیزی به من می گوید که این این آخرین باری نخواهد بود که ظرف مدت شش ماه آینده ما در مورد ایران با شما صحبت خواهیم کرد. فقط می خواستم بگویم، می دانم که این فکر من برای شما خبر جدیدی نیست، اما امیدوارم که ما همگی حداقل از زحمات مذاکره کنندگان از طرف ایالات متحده – جان کری، وندی شرمن، و تمام کارکنانی که در اینجا در ژنو حاضر بوده اند – که تا ساعت 6:00 صبح بیدار مانده اند، و هنوز هم مشغول کار هستند، و عملا بیشتر از هر کس دیگری که من در طول مدت کاری ام در دولت دیده ام - البته به استثنای نظامیان زن و مرد ما که در جبهه ها خدمت می کنند- تلاش کرده اند، قدر دانی کنیم..

اما آنها توانستند کار فوق العاده ای انجام دهند. آنها به طور خستگی ناپذیر کار کرده اند. و آنها از قدردانی شخص – رئیس جمهوری شخصا از آنها برای کاری که انجام داده اند قدردان است، وبرای آنها به خاطر زحماتشان از جانب ایالات متحده ، در ارتباط با این موافقتنامه احترام بسیار زیادی قائل است.