Skip Global Navigation to Main Content
رونوشت های متن

سخنان شرمن از وزارت امور خارجه پیرامون طرح کاری گروه 1+5 با ایران

12 دسامبر 2013

وزارت امور خارجه ایالات متحده

شهادت وندی آر. شرمن

معاون وزیر خارجه در امور سیاسی

شهادت کتبی در برابر کمیته بانکداری، مسکن و امور شهری مجلس سنا

12 دسامبر 2013

ارزیابی طرح کاری مشترک گروه 1+5 با ایران

صبح به خیر، جناب آقای رئیس جانسون، کراپو عضو ارشد، اعضای عالی رتبه کمیته. از دعوت شما برای گفتگو درباره جزییات طرح کاری مشترک (JPA) با ایران و شرکای گروه 1+5 در 24 نوامبر در ژنو، متشکرم.

اجازه دهید سخن خود را با این مطلب آغاز کنم که این فرصت دیپلماتیک که در اختیار ما قرار گرفته است نتیجه مستقیم همکاری میان کنگره و دولت برای برقرار ساختن و اجرای طرح تحریم های جامع و بی سابقه ای است که برای وارد آوردن فشار به ایران به منظور برطرف ساختن نگرانی های جامعه بین المللی درباره برنامه هسته ای این کشور است.

همکاری ما در زمینه تحریم ها ایران را به پای میز مذاکره آورد. هرچند، لازم به ذکر است آنچه ما از این مرحله به بعد انجام می دهیم، از نظر ارزیابی مقاصد ایران بسیار حائز اهمیت است. در این راستا، من مشتاق گفتگو درباره فعالیت های مورد نظر در هفته ها و ماه های مهم پیش رو هستم.

امروز، می خواهم اطلاعاتی را درباره آنچه در ژنو بر سر آن توافق شد در اختیار شما بگذارم تا شما خودتان بتوانید معیارهای مشخص شده در طرح کاری مشترک را مورد بررسی قرار دهید.

تعهدات ایران

ما برای مدت ها دریافته ایم که برنامه هسته ای ایران یکی از جدی ترین تهدیدها برای امنیت ملی ایالات متحده و منافع ما در خاورمیانه است. با استفاده از فشار تحریم ها، و موضع گیری محکم و یکپارچه از طرف گروه 1+5 (چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا، ایالات متحده و آلمان با همکاری اتحادیه اروپا)، ما به تفاهمی که مهم ترین بخش تلاش های ما را برای متوقف ساخت پیشبرد برنامه هسته ایران در طی یک دهه را تشکیل می دهد دست یافته ایم.

طرح کاری مشترک، برنامه ریزی شش ماهه ای را در دست اقدام دارد که به طور مشخص برای متوقف کردن ایران در مسیر دستیابی به سلاح هسته ای طراحی شده است، و همزمان فضایی را برای یک راه حل جامع بلند مدت فراهم می آورد. هدف این راه حل جامع برطرف ساختن نگرانی های جامعه بین المللی در رابطه با برنامه هسته ای ایران است. هدف این گام نخست، کمک به حصول اطمینان از این است که برنامه هسته ای ایران نتواند در هنگام انجام مذاکرات برای دست یافتن به راه حل در این باره پیش رود.

با اجرای این طرح در هفته های آینده، این گام نخست باعث خواهد شد تا به سرعت: پیشرفت برنامه هسته ای ایران متوقف گردد؛ آن را در زمینه های اصلی به عقب بازگرداند؛ و نظارت بی سابقه ای را بر فعالیت های هسته ای ایران اعمال کند. انجام همزمان این اقدامات، باعث جلوگیری از بهبود و افزایش ظرفیت ایران در ساخت سلاح هسته ای و افزایش اعتماد در توانایی مان برای شناسایی هر حرکتی در جهت پیشرفت یا انحراف این مواد به سمت یک برنامه پنهانی خواهد شد.

جزییات ارائه شده دلیل این امر را توضیح می دهد. نخست، همان گونه که بیان شد، ایران باید پیشرفت برنامه غنی سازی خود را متوقف سازد. این امر بدین معنا است که بر اساس شرایط مشخص شده در طرح کاری مشترک، ایران نمی تواند ظرفیت غنی سازی خود را افزایش دهد. ایران نمی تواند میزان اورانیوم غنی سازی شده 3.5 درصدی هگزا فلوراید (UF6) خود را افزایش دهد – این مقدار تا پایان دوره شش ماهه به همان میزان یا کمتر از میزان اولیه آن خواهد بود. ایران نمی تواند تاسیسات غنی سازی جدیدی برای تولید اورانیوم غنی سازی شده احداث کند. ایران نمی تواند سانتریفیوژهای اضافی از هیچ نوعی را در تاسیسات غنی سازی خود نصب کند، یا از سانتریفیوژهای بیشتری استفاده کند، و نمی تواند سانتریفیوژهای فعلی را با انواع پیشرفته آن جایگزین کند. افزوده بر این، ایران باید تولید سانتریفیوژهای خود را به جایگزین کردن دستگاه های از کار افتاده محدود کند؛ بنا بر این، ایران نمی تواند بر تعداد سانتریفیوژهای خود بیافزاید.

دوم اینکه در طی این مرحله نخست، ایران بخش های مهم برنامه هسته ای خود را به عقب بازگردانده یا خنثی خواهد ساخت. ایران باید کل فعالیت های غنی سازی بالاتر از پنج درصد را متوقف سازد. تجهیزات در فردو و نطنز که برای غنی سازی مؤثرتر بالای پنج درصد مورد استفاده قرار می گیرد، باید برچیده شود. ایران باید تمام انباشت اورانیوم غنی سازی شده 20 درصدی هگزا فلوراید خود را از طریق رقیق سازی آن به سطح پایین تری از اورانیوم هگزا فلوراید غنی سازی شده تبدیل کند یا آن را برای تولید سوخت راکتور پژوهشی تهران اکسیده کند.

سرانجام اینکه، ایران نمی تواند کار را در مسیر تولید پلوتونیوم پیش ببرد. در اراک، ایران نمی تواند راکتور آب سنگین را که در دست احداث است مورد استفاده قرار دهد و نمی تواند سوخت یا آب سنگین را به محل این راکتور منتقل سازد. ایران نمی تواند سوخت بیشتری را مورد آزمایش قرار دهد یا سوخت بیشتری برای راکتور تولید کند و نمی تواند اجزای باقیمانده برای راکتور را نصب کند. ایران نمی تواند تاسیساتی را برای فراوری سوخت مصرف شده احداث کند. بدون این فرایند، ایران نمی تواند پلوتونیوم را از سوخت مصرف شده جدا سازد و بنا بر این نمی تواند هیچ پلوتونیومی را برای استفاده در سلاح هسته ای به دست آورد. و از اینرو، این گام نخست جدول زمانی برای آغاز عملیات در راکتور اراک را مسدود می سازد و پیشرفت در مسیر تولید پلوتونیوم برای ساخت سلاح هسته ای را متوقف می کند.

معیارهای نظارتی مندرج در طرح کاری مشترک، به طور قابل ملاحظه ای در زمینه پیشرفت در تاسیسات غنی سازی اعلام شده ایران هشدار به وقت خواهد داد و کنترل های جدیدی را در برابر استفاده نامشخص از تجهیزات برای هر گونه برنامه غنی سازی پنهانی فراهم خواهد آورد. برخی به درستی پرسیده اند که چرا ما باید به ایران در پایبند بودن آن به این الزامات اعتماد کنیم. همان گونه که کری، وزیر امور خارجه گفت، طرح کاری مشترک مبتنی بر اعتماد نیست، بلکه بر اساس قابل راستی آزمایی بودن است – و ساز و کارهای راستی آزمایی که در طرح کاری مشترک مقرر شده اند بی سابقه هستند.

تحت شرایط ایراد شده، ایران باید دسترسی روزانه ای را به بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) به تاسیسات خود در نطنز و فردو بدهد و اجازه دسترسی بیشتری را برای بازید از راکتور اراک بدهد. ایران باید به بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه دسترسی به مکان های مرتبط با مونتاژ سانتریفیوژ و تولید چرخ های سانتریفیوژ بدهد (که هر دو از جنبه های مهم این برنامه هستند.) ایران باید مجوز بازدید از معدن ها و آسیاب های اورانیوم را برای بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی صادر کند. ایران می بایست اطلاعات مربوط به طرح رآکتو آب سنگین اراک را ارائه دهد. این ساز و کارهای نظارتی که بدون تفاهمی که در ژنو به آن دست یافتیم برقرار نبودند، در صورت پیشرفت به سوی ساخت سلاح هسته ای یا استفاده بی جا از تجهیزات در کل چرخه سوخت هسته ای، هشدارهای اضافی را برای ما فراهم خواهد کرد.

به طور خلاصه، حتی در این مرحله نخست، طرح کاری مشترک هر گونه پیشرفت در هر مسیر بالقوه به سوی تولید سلاح هسته ای که برای مدت های طولانی موجب نگرانی ما و متحدانمان بوده است را متوقف می سازد. بر اساس طرح کاری مشترک، انباشت 20 درصدی اورانیوم هگزا فلوراید غنی سازی شده ایران نابود می شود. طرح کاری مشترک نصب سانتریفیوژها در تاسیسات تولید، به ویژه طرح پیشرفته ترین سانتریفیوژ ایران را با مسدود ساختن انباشت اورانیوم غنی سازی شده هگزا فلوراید 3.5 درصدی، متوقف می سازد. و اطمینان حاصل می کند که راکتور اراک در طی دوره مذاکرات برای دستیابی به یک راه حل جامع راه اندازی نشود.

تعهدات گروه 1+5

در مقابل این اقدامات مشخص از سوی ایران و درحالیکه ایران دست به اقدامات تعیین شده می زند، گروه 1+5 تسهیلات محدود، موقت، و قابل بازگشتی را فراهم خواهد کرد، در حالیکه ساختار اصلی نظام تحریمی ما، ازجمله تحریم های مهم نفتی و بانکی، به قوت خود باقی می ماند. و این تحریم ها و دیگر تحریم های موجود را با قدرت به اجرا خواهیم گذاشت.

ما تخمین می زنیم که این تسهیلات در حدود 7-6 میلیارد دلار را در اختیار ایران قرار خواهد داد.

نخست، ما صادرات نفت خام ایران را که در مقایسه با 2011 بیش از 60 درصد کاهش داشته، در همین سطح نگه خواهیم داشت. این امر بدان معنا است که ایران همچنان هر ماه 5-4 میلیارد دلار از دست خواهد داد، در حالیکه طرح کاری مشترک در مقایسه با سال 2011 به قوت خود باقی است. اجازه دهید با صراحت بیان کنم. ما اجازه نخواهیم داد که صادرات ایران افزایش یابد و ما به همکاری با شرکای بین المللی خود ادامه خواهیم داد تا اطمینان حاصل کنیم که آنها درک می کنند که هر گونه افزایش در خرید نفت ایران – یا هر مورد جدید خرید نفت ایران – شامل تحریم ها خواهد شد.

دوم، ما آماده هستیم تا به ایران اجازه دسترسی به 4.2 میلیارد دلار از دارایی های مسدود شده اش بدهیم، نه به یکباره، بلکه مبلغ اختصاص داده شده ماهانه و به طور همگام با روند پیشرفت قابل راستی آزمایی در عمل به تعهدات هسته ای اش در اختیار این کشور گذاشته خواهد شد. به خاطر داشته باشید که ایران در مقایسه با 2011، به دلیل تحریم های نفتی همچنان هر ماه 5-4 میلیارد دلار از دست خواهد داد. و این بخش کوچکی از مجموع نیازهای ایران برای واردات یا کسری بودجه است.

سوم، گروه 1+5 موافقت کرد که برخی تحریم ها در مورد طلا و فلزات گرانبها، بخش خودروسازی و صادرات پتروشیمی ایران را به حالت تعلیق درآورد. تعلیق تحریم ها در مورد طلا و فلزات گرانبها به ایران اجازه دسترسی به دارایی های مسدود شده برای خرید طلا و فلزات گرانبها را نمی دهد، بلکه به ایرانی ها اجازه می دهد که طلا و فلزات گرانبها را صادر یا وارد کنند. تعلیق تحریم ها بر صنعت خودروسازی به ایران اجازه دریافت پشتیبانی و خدمات از کشورهای ثالث برای مونتاژ و تولید وسایل نقلیه سبک و سنگین را می دهد. تعلیق تحریم ها بر صادرات پتروشیمی به معنای آن است که ایران قادر خواهد بود محصولات پتروشیمی را به فروش برساند و درآمد حاصل از این فروش را در اختیار بگیرد. ما تخمین می زنیم که ایران در حدود 1.5 میلیارد دلار از این طریق بر اثر تعلیق موقت این تحریم ها به دست آورد.

ما همچنین مجوز تهیه و نصب قطعات یدکی برای ایمنی پرواز هواپیماها در داخل ایران را صادر می کنیم. ما همچنین اجازه می دهیم که بازرسی های ایمنی و خدمات مرتبط با آن در ایران صورت گیرند. قابل توجه اینکه این اجازه شامل خطوط هوایی که مورد تحریم قرار دارند، نخواهد شد.

افزوده بر این، تنها برای معاملات مالی داد و ستدهای انسان دوستانه و کمک های مربوط به شهریه ایرانی هایی که در خارج تحصیل می کنند، ما تسهیلاتی را برای حساب های خارجی ایران برای این داد و ستدهای خاص فراهم خواهیم آورد. حتی قبل از طرح کاری مشترک، ما هرگز قصد محروم ساختن مردم ایران از کالاهای انسان دوستانه، مانند غذا و دارو را نداشتیم. در حقیقت، کنگره به روشنی چنین داد و ستدهایی را از تحریم ها معاف ساخته است.

کسانی وجود داشته اند که به گونه ای نادرست، تسهیلات ارائه شده محدود را بیش از حد تلقی کرده اند. بنا بر این، اجازه دهید بر این موضوع تاکید کنم. مجموع تسهیلات تعیین شده در طرح کاری مشترک بین 7-6 میلیارد دلار است – و به هیچ وجه نزدیک 20 یا 40 میلیارد دلار که برخی ها گزارش کرده اند نیست. مجموع تسهیلات ایران که در طرح کاری مشترک مشخص شده است بخش اندکی از تقریبا 100 میلیارد دلار منابع مالی است که به دلیل اعمال مستمر تحریم ها، غیر قابل دسترس یا محدود شده هستند. افزوده بر این، فشار تحریم ها در طی شش ماه آینده این گام نخست به دلیل ادامه اعمال تحریم های ما افزایش پیدا خواهد کرد.

تداوم اعمال تحریم ها

درک این مسئله مهم است که اکثریت عمده تحریم های ما به قوت خود باقی می ماند و ما همچنان به اعمال شدید این تحریم ها ادامه خواهیم داد تا اطمینان حاصل کنیم که ایران تنها از تخفیف های محدودی که ما با آن توافق کردیم، بهره مند می شود. و این اجرای سختگیرانه تحریم ها تحت قانون جامع تحریم ها، پاسخگویی و کاهش سرمایه گذاری در ایران مصوب 2010 (CISADA)، قانون تحریم های ایران؛ قانون کاهش خطر ایران و حقوق بشر سوریه مصوب 2012؛ و قانون آزادی ایران و مبارزه با گسترش سلاح های هسته ای مصوب 2012 صورت می گیرد. این بدان معنی است که تحریم ها همچنان علیه طیف وسیعی از بخش های اقتصادی ایران، ازجمله بخش انرژی، بخش مالی، صنعت کشتیرانی و کشتی سازی اعمال خواهند شد. ما با نظارت نزدیک و دقیق همچنین از سوء استفاده از تخفیف های مذکور در طرح کار مشترک جلوگیری خواهیم کرد. در صورتیکه شاهد افزایش خرید نفت ایران یا فرار از تحریم ها باشیم، آمادگی داریم به سرعت متخلفان را مورد تحریم قرار دهیم.

افزوده بر این، ممنوعیت تجارت ایالات متحده و تحریم های شورای امنیت سازمان ملل نیز همچنان پا برجا باقی می مانند. تمام تحریم ها در رابطه با برنامه نظامی ایران، حمایت این کشور از تروریسم و نقض حقوق بشر و سانسور به قوت خود باقی می مانند. احتیاط ما ادامه خواهد داشت.

درک این مسئله نیز مهم است که وضعیت همچنان تحت کنترل ما خواهد بود. اگر ایران به الزامات مذکور در موافقتنامه ژنو عمل نکند، ما آماده خواهیم بود تا با کنگره همکاری کنیم و تحریم ها را افزایش دهیم. در آن صورت، ما در وضعیت خوبی قرار خواهیم داشت تا تأثیر تحریم های جدید را به بیشترین حد برسانیم، زیرا از حمایت جامعه بین المللی که برای اعمال فشار بیشتر و تأثیرگذاری حیاتی خواهد بود، برخوردار خواهیم بود.

در مقایسه، وضع تحریم های جدید در حال حاضر، گام نخست و امیدبخشی را که به آزمون گذاشته شده و در بالا تشریح شد از مسیر منحرف خواهد کرد، متحدانمان را از ما خواهد رمانید و دارای این خطر است که یکپارچگی بین المللی را که برای حصول اطمینان از تأثیرگذاری تحریم هایمان حیاتی بوده اند، از هم بگسلد.

راه پیش رو

برای ارزیابی مزایای این موافقتنامه، باید دید که وضعیت بدون آن چگونه می توانست باشد.

بدون طرح کار مشترک، برنامه هسته ای ایران همچنان پیشرفت می کرد: ایران می توانست هزاران سانتریفیوژ اضافی را به کار اندازد؛ نسل بعدی سانتریفیوژهایی را نصب کند که زمان لازم را برای ساخت سلاح هسته ای کاهش می دهند؛ تولید پلوتونیوم برای راه اندازی و سوخت رآکتورهای آب سنگین و نصب اجزای باقیمانده در اراک را پیش ببرد؛ و ذخیره هگزافلوراید اورانیوم با غنای بیست درصدی خود را افزایش دهد. ایران می توانست تمام این کارها را انجام دهد، افزوده بر این، بازرسی های جدید که بخشی از این موافقتنامه هستند و ابزار جدیدی در برای تشخیص پیشرفت به سوی دسیتیابی به سلاح هسته ای در اختیار ما بگذارند وجود نداشتند.

با طرح کار مشترک، ما برنامه هسته ای آنها را در همان مقطعی که هست متوقف می کنیم، آن را در زمینه های اصلی به عقب بازمی گردانیم، و برای آنها محدودۀ زمانی مشخصی تعیین می کنیم که طی آن برای دستیابی به یک راه حل دراز مدت و جامع به مذاکره بنشینند، واین امر با محدودیت های سختگیرانه و تضمین های قابل بازرسی برای اثبات این که برنامه هسته ای ایران صرفا برای اهداف مسالمت آمیز است همراه خواهد بود.

در یک جهانی بی عیب، ما می توانستیم فوراً به چنین راه حل جامعی دست یابیم. ولی واقعیت این است که در صورت فقدان طرح کار مشترک، ما با ایرانی مواجه بودیم که می توانست ظرفیت غنی سازی برنامه هسته ای اش را دو برابر کند، ذخیره اورانیوم غنی شده اش را افزایش دهد و در جهت راه اندازی رآکتورهای اراک پیشرفت کند.

ما اکنون برای اجرایی کردن این طرح آماده می شویم. این هفته، کارشناسان ما در وین با همتایان خود در کشورهای گروه 1+5، ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی در باره ساز و کارها و محدودۀ های زمانی برای مرحله اجرایی و تاریخ شروع به کار آن گفتگو می کنند. اینها گفتگوهای فنی و پیچیده ای هستند، و انجام خوب و درست آنها با این هدف که در تک تک مراحل منافع ملی ما حفظ باشد، حائز اهمیت بسیار است.

در عین حال، طرح کار مشترک و اجرای آن تنها نخستین گام است. هنوز مسائل بسیار زیادی در ارتباط با برنامه هسته ای ایران باقی مانده اند که باید مورد رسیدگی قرار گیرند، و در طول این روند ایران می باید برای حل تمام مسائلی که در گذشته و حال موجب نگرانی بوده اند، با آژانس بین المللی انرژی اتمی همکاری کند. به همین دلیل هدف نهایی ما دستیابی به یک موافقتنامه جامع است که نگرانی های دیرین ما را کاملا رفع می کند.

نتیجه گیری

در آخر، اجازه دهید صریحا یک چیز را به شما بگویم: سیاست ما در قبال ایران تغییر نکرده است. رئیس جمهوری به صراحت گفته است که اجازه نخواهد داد ایران به سلاح هسته ای دست یابد. او در همان حال که به یک راه حل دیپلماتیک قویا اولویت می دهد، برای پیشگیری از چنین پیامدی آماده است که همه عناصر قدرت آمریکا را به کار گیرد.

تعهد ما به همکاری با شرکایمان در منطقه و دیگر نقاط جهان برای پاسخگو قرار دادن ایران در قبال اعمالش نیز همچنان به قوت خود باقی می ماند. این مذاکرات فقط بر برنامه هسته ای ایران تمرکز دارند. بنابراین ما به مبارزه با فعالیت های ایران برای ایجاد بی ثباتی در منطقه ادامه خواهیم داد. ما همچنان ایران را به خاطر حمایت از تروریسم پاسخگو خواهیم دانست. ایران همچنان در فهرست کشورهای حامی ترور باقی می ماند و تحریم هایی که به دلیل حمایت آنها از ترور اعمال می کنیم نیز پابرجا باقی خواهند ماند.

ما تحریم های خود را علیه ناقضان حقوق بشر همچنان اعمال خواهیم کرد و همچنان به حمایت از حقوق بنیادین همه ایرانیان ادامه خواهیم داد. هفته پیش رایس، مشاور امنیت ملی مجددا بر حمایت ما از فرستاده ویژه سازمان ملل در زمینه حقوق بشر تاکید ورزید و از ایران خواست تا به او اجازه دهد از آن کشور دیدن کند. ما به دفاع از سرکوب شدگان در داخل ایران ، ازجمله از طریق حمایتمان در اواخرماه جاری، از قطعنامه ای که در برابر مجمع عمومی سازمان ملل قرار دارد و اقدامات ایران را در زمینه حقوق بشر محکوم می کند، ادامه خواهیم داد.

ما از ایران می خواهیم که سعید عابدینی و امیر حکمتی را آزاد کند و تلاش های ما را برای بازگرداندن رابرت لوینسون به خانه مورد حمایت قرار دهد. همانطور که کری، وزیر امور خارجه گفت، حتی یک روز هم در اسارت به سر بردن زیاد است، و آمریکایی ها نمی خواهند یک شهروند آمریکایی حتی یک روز اسارت را تحمل کند. آقایان عابدینی، حکمتی و لوینسون مدت بیش از اندازه طولانی از خانه دور مانده اند و ما همچنان از طریق دیپلماسی آرام به انجام هر کاری که از عهده مان بر می آید ادامه خواهیم داد.

و ما از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری خواهیم کرد. این هدف اصلی این مذاکرات است. ما از اینکه نزدیک به هفتاد کشور حمایت خود را از موافقتنامه ای که در ژنو به امضاء رسید ابراز کردند، ، ازجمله از بیانیه های شرکای ما در شورای همکاری کشورهای حوزه خلیج فارس که از نزدیک با ما همکاری می کنند دلگرم شده ایم. احساس شرکای ما واضح بوده است: فرصت دهید تا این فرایند مؤثر واقع شود. اگر ایران به الزامات خود عمل کند، جهان به مکانی امن تر تبدیل خواهد شد. اگر چنین نکند، ما تمام گزینه ها را به کار خواهیم بست تا اطمینان حاصل کنیم که ایران هرگز به سلاح هسته ای دست نخواهد یافت. ماه های آینده آزمونی برای اهداف ایران و امکان دستیابی به یک راه حل مسالمت آمیز برای این بحران خواهند بود.

ما مثل همیشه و در تمام مراحل، مشتاقانه در انتظار همکاری نزدیک با کنگره هستیم تا از حمایت و پیشبرد منافع امنیت ملی ایالات متحده اطمینان حاصل کنیم.

سپاسگزارم.